Pagsasama-sama ng Kultural
Tungo sa isang Napapanatiling Sibilisasyon
Sa mga seminar, press conference, at hindi pormal na lektura, madalas na sinasabi ni Shri Mataji na sa buong kasaysayan, ang mga propeta at santo ay lahat nagsasalita tungkol sa pangangailangang makilala ang sariling Sarili, ang sariling espiritu. "Iyan ang dapat nating gawin. Ang paunlarin ang relihiyon ng ating espiritu," sabi niya. Inihalintulad niya ang paglago ng mga relihiyon sa isang malaking puno, na iisa lamang, ngunit may maraming bulaklak. Dahil sa kamangmangan, pinupulot ng mga tao ang mga bulaklak at ginagamit ang mga ito upang mag-away sa isa't isa, nakakalimutan na ang mga bulaklak na ito ay nagmula sa iisang puno.
Sa isang pampublikong programa, tinanong si Shri Mataji ng isang nag-aalalang tagapakinig, "Ina, paano mauunawaan ng ibang tao ang inyong mensahe?" Ngumiti si Shri Mataji, "Lahat naman ay nauunawaan ang pag-ibig, hindi ba?" At sa pamamagitan ng Sahaja Yoga meditation, inihayag niya ang isang paraan upang makamtan ang integrasyon sa pagitan ng mga indibidwal na may iba't ibang kultura at relihiyon: isang kalagayan ng kamalayan, na kapag ganap na tahimik ang isip, ay nagiging ang nagbubuklod na puwersang kilala bilang collective consciousness.
Inilarawan ni Carl Jung ang collective consciousness sa ganitong paraan: na bukod sa ating agarang kamalayan, na lubos na personal ang kalikasan, at pinaniniwalaan nating tanging empirical na psyche, umiiral ang isang pangalawang sistemang sikolohikal na kolektibo, unibersal, at impersonal ang kalikasan, na magkatulad sa bawat indibidwal. Pinupukaw ng Sahaja Yoga meditation ang kamalayan ng isang tao sa mas malalim na antas, sa mismong ugat ng autonomous nervous system. Kapag tumahimik na ang nakakaabalang ingay ng isip at ang matagal nang pananatiling mga conditioning, nagiging kaya ng isang tao na makilala na ang mga pagkakaiba sa kultura ay nangyayari lamang sa antas na panlabas. Ang "unibersal at impersonal na kalikasan" ay iisa.
"At ganito natin dapat maunawaan na tayong lahat ay nakatali sa ilang pangkaraniwang prinsipyo ng buhay," ipinaliwanag ni Shri Mataji, "na tayong lahat ay may Kundalini sa ating kalooban. Kaya't dapat nating igalang ang lahat ng tao, ang lahat ng sangkatauhan, anuman ang bansang kanilang pinagmulan, anumang bansa ang kanilang kinabibilangan, anumang kulay ang mayroon sila, sapagkat silang lahat ay may kanya-kanyang Kundalini."
Sa kanyang mga paglalakbay, taos-pusong interesado si Shri Mataji sa sining at handicraft ng bawat bansa, pinagmamasdan kung paano nito isinasalamin ang kultura ng espiritu. "Sa kulturang ito, hindi tayo sumusuko sa anumang bagay dahil ito ay mahal o dahil ito ay may kasamang gayak at pagpapakita o publisidad," sabi niya. "Ang nakikita natin sa kulturang ito ay kung gaano ito kabigat sa pagbibigay ng kagalakan."
Sa paglipas ng mga taon, inanyayahan ni Shri Mataji ang mga artista mula sa iba't ibang bansa, pinagmulan, at relihiyon upang magtanghal sa mga pistang pangkultura. Para sa kapakinabangan ng mga hindi pamilyar sa mga sining na ito, ipinaliwanag niya ang kahulugan ng isang qawwali, isang raga, isang Vivaldi, isang konsyerto, o isang klasikal na sayaw ng India. Isinaayos niya ang mga pagtatanghal na ito hindi lamang upang suportahan ang kabuhayan ng mga artista at panatilihing buhay ang mga tradisyong pansining, kundi pati na rin upang ipakita na ang sining at musika mula sa iba't ibang kultura at pinagmulan ay maaaring magpahayag ng unibersal, at unibersal na kinaaaliwan, na kultura ng espiritu.