"Siya ay isang napakahigpit na guro, ngunit isang lubhang mapagmahal at mahabaging tao," sabi ni Shri Mataji. "Palagi siyang nakikipag-usap sa akin na parang isa akong lola at pinag-uusapan niya sa akin ang mga bagay-bagay, kagulat-gulat sa lahat ng iba, sa isang paraan, na parang mas marunong ako sa lahat. At sinabi niyang ang gabay ay maaaring maging mas mahusay mula sa ilang bata kaysa sa mga nakatatanda."

Kalaunan ay pupurihin ni Shri Mataji si Gandhi sa pagtatatag ng saligan ng dharma, panloob na relihiyon o katuwiran, sa kanyang bansa. Hinihikayat niya ang mga tao na saliksikin ang Bibliya, unawain ang Bhagavad Gita, kilalanin ang lahat ng dakilang banal na kasulatan at dakilang tao sa mundo, at unawain ang mga ito sa isang pinagsamang paraan.

Sa kanilang mga pag-uusap kasama si Gandhi, hindi lamang nila sinaliksik ang likas na kalikasan ng pagkatao ng tao, kundi pati na rin ang mga paraan upang makamtan ang panlipunan at espirituwal na kalayaan. Nang tanungin tungkol sa kanyang karanasan kasama si Gandhi, isinalaysay ni Shri Mataji ang isa sa kanilang mga talakayan: Mahigpit si Gandhi sa kanyang gawain, pinagigising ang mga tao ng alas-kwatro ng umaga, nag-aayuno at iba pa, at sinabi ni Shri Mataji sa kanya, "Sobra kang mahigpit... hindi ba't sobra na ito?"

Ipinaliwanag ni Gandhi na kinakailangan ang mahigpit na disiplina sa panahon ng emerhensiya, kung kailan bumibilis ang paglakas ng kilusan ng bansa para sa kalayaan.

Dito iminungkahi ni Shri Mataji, "Bapu, kung nais mong disiplinahin ang mga tao, bakit hindi mo bigyan sila ng disiplina mula sa loob?"

Tinanong ni Gandhi kung paano ito magiging posible. Tiniyak niya sa kanya na ang panloob na pagbabago ang sagot. Ngunit nangatuwiran siya, "Una sa lahat, maging malaya muna tayo (mula sa pamamahalang British). Kung hindi tayo malaya, ano ang matatamasa natin? Hindi natin ito maaaring pag-usapan. Sasabihin ng mga tao na hindi man lang tayo malaya, paano natin mapag-uusapan ang kalayaan ng Espiritu? Dapat muna tayong maging malaya mula sa dayuhang pamamahala."

Sa mga sumunod na taon, kumalat ang mensahe ni Gandhi sa masa, mula sa mga di-marunong bumasa't sumulat na magsasaka hanggang sa mas pribilehiyadong uri at sa mga pinaka-may-pinag-aralang miyembro ng lipunan. Lumahok din si Shri Mataji sa pakikibaka para sa kalayaan, na nagtatakda ng halimbawa para sundan ng ibang mag-aaral sa kolehiyo.

Noong 1947, sa wakas ay naging malayang bansa ang India. Maraming taon na ang lumipas mula sa mga pag-uusap ng pagkabata ni Shri Mataji kasama si Gandhi, ngunit hindi nagtagal bago ang kanyang mga huling araw, hiniling niyang makita siya. "Nakita ko siya… agad niya akong nakilala," naalala ni Shri Mataji. "Sinabi niya, 'Makipagkita ka sa akin pagkatapos ng panalangin.' Nang makita ko siya, sinabi niya, 'Ngayon, magsagawa ka ng konstruktibong gawain. Magsagawa ng konstruktibong gawain...'"

Nagpatuloy si Shri Mataji sa pag-aaral ng iba't ibang problemang kinakaharap ng sangkatauhan pati na rin ang mga posibleng solusyon. Aabutin pa ng maraming taon bago niya sinimulan ang kanyang mapagbagong gawain sa pamamagitan ng Sahaja Yoga. Tulad ng pagpukaw ni Gandhi sa masa at paggabay sa kanyang bansa tungo sa kalayaan, ang gawain ni Shri Mataji ay magbabago hindi lamang ng ilang indibidwal kundi daan-daang libong tao sa buong mundo. Dumating na ang oras para sa panloob na kalayaan.