પરંપરા અને વ્યાપકપણે સ્વીકૃત માન્યતાઓ વિરુદ્ધ જઈને, શ્રી માતાજીના પૂર્વજોએ ખ્રિસ્તી ધર્મ અપનાવ્યો. જ્યારે તેઓએ જોયું કે તે સમયે હિંદુ વિધવાઓ સાથે, ખાસ કરીને બાળ વિધવાઓ સાથે કેવી ક્રૂરતાભર્યું વર્તન કરવામાં આવતું હતું.

તેમના ભાઈ એચ.પી. સાલ્વેએ તેમના સંસ્મરણોમાં તેમની દાદી, પોતે એક અકાળ વિધવાનું વર્ણન કર્યું હતું, "અન્યાય સામેની તેમની લડાઈમાં હિંમત અને દૃઢ વિશ્વાસથી ભરપૂર એક જબરદસ્ત વ્યક્તિત્વ; એક એવી વ્યક્તિ કે જેમાં એક તરફ અપાર બહાદુરી અને હિંમતના ગુણો હતા. અને બીજી બાજુ તેના બાળકો પ્રત્યે માતાનો પ્રેમ અને પરોપકાર. હું આ પર ભાર મૂકું છું. કારણકે આ બધા ગુણો તેમના બાળકો અને પૌત્રો, ખાસ કરીને શ્રી માતાજીમાં ફેલાયેલા છે.

શ્રી માતાજીના માતા-પિતા ન્યાય અને સમાનતાને સમર્પિત જીવન જીવતા રહ્યા. તેઓ ભારતની આઝાદીની લડતમાં મહાત્મા ગાંધી સાથે જોડાયા હતા. અને એવું સમજાયું હતું કે, જ્યારે પરિવારના કોઈપણ સભ્યોની ધરપકડ કરવામાં આવે અને જેલમાં ધકેલવામાં આવે ત્યારે કોઈએ આંસુ વહાવવાના ન હતા. આઝાદી પછી, તેમના પિતા અને તેમના ઘણા ભાઈ-બહેનો પણ નવી રચાયેલી સરકારમાં સેવા આપવા ગયા.

શ્રી માતાજીના પતિ સર સી.પી. શ્રીવાસ્તવે જાહેર સેવાના સર્વોચ્ચ ધોરણ માટે સમર્પણનું અનુકરણીય જીવન પણ જીવ્યું હતું. તેમના પુસ્તકોમાં જીવનચરિત્ર લાલ બહાદુર શાસ્ત્રીઃ અ લાઈફ ઓફ ટ્રુથ ઇન પોલિટિક્સ [૧] અને કરપ્શનઃ ઈન્ડિયાઝ એનિમી વિધિનનો સમાવેશ થાય છે. [૨]