Atma
Ons eeuwige Zelf
In een zeer vroeg stadium van de ontwikkeling van de menselijke foetus betreedt het Atma (een Sanskrietwoord dat verwijst naar onze eeuwige Spirit) voor het eerst het hart van de foetus, dat op dat moment begint te kloppen.Biologisch gezien ontwikkelt het hart zich nabij het hoofd van het embryo, in het zogeheten cardiogene gebied, en wordt het tijdens de verdere groei naar de borstkas verplaatst.
Het Atma verblijft in het hart als een stille toeschouwer van ons leven. Het treedt pas in ons bewustzijn binnen via zelfrealisatie. Het is de weerspiegeling van het oorspronkelijke wezen binnenin ons.
Het Atma zelf evolueert niet — het is eerder het doel van onze evolutie. Je zou kunnen zeggen: het is de bestemming van het menselijk bewustzijn om de staat van de Spirit te bereiken.
Terwijl de westerse filosofie draait om individualisme en de ontwikkeling van de persoonlijkheid of het ego, is de oosterse filosofie gerelateerd aan collectivisme en probeert ze het individu naar binnen te keren, naar ons collectieve wezen, de allesdoordringende Spirit.
Shri Mataji beschrijft hoe het doorknippen van de navelstreng bij de geboorte in ons bewustzijn een scheiding veroorzaakt van het absolute, goddelijke bewustzijn dat stroomt door het subtiele Sushumna-kanaal. Op het niveau van het fysieke lichaam komt deze scheiding overeen met de opening tussen de zonnevlecht (solar plexus) en de nervus vagus van het parasympathische zenuwstelsel.
Dit fenomeen wordt in vele oude tradities en geschriften beschreven — bijvoorbeeld als de Leegte in het zen-boeddhisme, of als Maya (illusie) in het hindoeïsme.
Later, tijdens de kindertijd, wanneer onze beperkte menselijke identificaties — gesymboliseerd als ego en superego — zich ontwikkelen en opzwellen als een ballon, bedekken ze de linker- en rechterhersenhelft. Dit komt overeen met de uiteinden van het linker en rechter sympathische zenuwstelsel. Zo omhult deze psychische structuur ons volledige bewustzijn, waardoor het ‘ik’-besef (Aham) de leiding neemt als een afgescheiden entiteit.
Door het proces van zelfrealisatie, verlicht de Kundalini het Atma terwijl ze opstijgt naar het hart en we beginnen de aangeboren kwaliteit van Atma te voelen, de pure vreugde van het bestaan. Wanneer de Kundalini verder opstijgt naar de Sahasrara chakra, het hoogste energiecentrum dat zich in het fontanelgebied van ons hoofd bevindt, wordt ons individuele Atma verbonden met de allesdoordringende universele kracht en worden we doordrenkt van de gelukzaligheid één te zijn met onszelf en de kracht die het universum doordringt. Zelfs een vleugje van deze vreugde (die we kunnen waarnemen wanneer slechts een paar strengen van de Kundalini boven ons hoofd uitstijgen) kan dienen als een leidende ster op onze spirituele reis. Als we die vreugde eenmaal voelen, willen we die niet meer verliezen en zullen we ons automatisch onthouden van houdingen en gedragingen die schadelijk zijn voor het behoud en de groei ervan. Daarom zijn er in Sahaja Yoga heel weinig regels en geen dogma als zodanig.
Adi Shankaracharya, een van India’s beroemde spirituele meesters, beschrijft deze absolute staat van bewustzijn van het collectieve wezen dat in ons hart weerspiegelt als eeuwige gelukzaligheid, in de prachtige verzen van 'Atma Shatakam'
Manobuddhyahamkar. Chittani Na Aham
Ik ben niet de intelligentie, het verstand, de aandacht of het ego
Na cha Shrotr. Jihve, Na cha ghraan Netreghraan Netre
Ik ben niet de organen van het gehoor, de smaak, de reuk of het zicht
Na cha vyom. Bhumir Na Tejo Na Vayu
Ik ben niet de hemel, de aarde, het vuur of de lucht
Chidanand. Rupah., Shivo.ham, Shivo.ham
Ik ben eeuwige gelukzaligheid en bewustzijn, ik ben Shiva, ik ben Shiva