UN 4th World Conference on Women
Sipi mula sa Beijing Inter-Regional Round Table noong Setyembre, 1995
Ang ikaapat na pandaigdigang kumperensya sa Beijing, China noong Setyembre 1995 ay ang kasukdulan ng mga kasunduang pampolitika na naabot sa tatlong naunang pandaigdigang kumperensya tungkol sa kababaihan at pagkakapantay-pantay ng kasarian. Isang daan at walumpu't siyam na bansa ang nagkaisang tumanggap ng agenda para sa empowerment ng kababaihan sa Beijing, na itinuturing na pangunahing dokumentong patakarang pandaigdig sa pagkakapantay-pantay ng kasarian.
Inanyayahan si Shri Mataji bilang panauhing tagapagsalita sa pandaigdigang plataporma na ito. Laging malinaw niyang ipinahayag ang kanyang pananaw sa papel ng kababaihan. Sila ay may kasing-halaga ring papel sa mundong ito gaya ng mga lalaki, ngunit dapat nilang samantalahin ang mga pagkakaiba sa pagitan ng mga kasarian sa halip na subukang pantayan ang isa't isa. Mahalaga ang tamang balanse sa pagitan ng lalaki at babae para sa pagtatayo ng isang matatag at mapayapang lipunan. Ang pagkilala sa mga pagkakaiba at ang paggalang sa lakas ng isa't isa ang siyang kailangan. Paulit-ulit niyang ipinapaalala sa mga tao ang pangangailangan ng bawat isa, lalaki man o babae, na hanapin ang panloob na balanse sa kanilang likas na "panlalaki" at "pambabae" na panig. Sa antas na panlipunan, doon talaga magagawa ng kababaihan ang kanilang epekto.
Hindi kailanman itinuring ni Shri Mataji ang kanyang sarili bilang isang aktibistang pampolitika. Ang kanyang pangitain ay isang panloob na pagbabago sa kapwa lalaki at babae sa pamamagitan ng self-realization, kung saan makakamtan nila ang isang likas na balanse. Ang pagbabagong ito sa sarili ang siyang susi sa pagharap sa marami sa mga suliraning kinakaharap ng kababaihan sa isang mundong pinamumunuan ng mga lalaki.
"Hindi kayang lumikha ng anuman ang mga buto sa kanilang sarili lamang. Ang Inang Daigdig ang nagbibigay ng mga bulaklak at bunga at iba pang biyaya. Katulad nito, ang babae ang lumilikha ng anak, nag-aalaga ng sanggol, at sa huli ay nagpapalaki ng mga mamamayan ng kinabukasan. Dapat kung gayon na kapantay ng Inang Daigdig ang kababaihan bilang pundasyon ng buong sangkatauhan. "
Dahil namuhay siya sa Silangan at Kanluran at malawakang naglakbay, nakita niya ang mga pagkakaiba sa kung paano tinatrato ang kababaihan, at bagama't kinilala niya ang matinding kakulangan ng mga karapatang taglay ng marami, ang kakulangan ng paggalang sa kababaihan ang lubos na ikinabahala niya.
Kapag naunawaan ng kapwa lalaki at babae ang kanilang sariling pagpapahalaga at ang sa isa't isa, na sa kanyang palagay ay makakamit sa pamamagitan ng self-realization, saka lamang makakamit ang pagkakasundo sa sangkatauhan.
Kaya, sa atin na, sa sandaling ito, unawain ang halaga ng dakilang kapangyarihang ito na ibinigay sa atin ng ating Lumikha. Ngunit ano ang ating natatagpuan? Maging sa Silangan man o sa Kanluran, hindi pa nagagawa ng kababaihan na ipakita ang ganap na pagpapahayag ng kanilang kadakilaan.
Tiyak na itinaguyod ni Shri Mataji ang pantay na karapatan ng kababaihan sa edukasyon, karera, isang ligtas na kapaligirang pamumuhay, at proteksyong legal.
Hindi ko sinasabi na ang tanging papel ng kababaihan sa lipunan ng tao ay bilang ina lamang, ang pagbubuntis at pagpapangalaga sa mga anak, o bilang asawa o kapatid. May ganap na karapatan ang kababaihan na lumahok bilang pantay na kasosyo sa bawat aspeto ng buhay: panlipunan, pangkultura, pampolitika, pang-ekonomiya, pang-administratibo, at iba pa…………. Ngunit, kung sila ay ina, malaking responsibilidad ang taglay nila patungo sa kanilang mga anak pati na rin sa lipunan.
Gayunpaman, naramdaman ni Shri Mataji na ang kawalang-balanse sa pagitan ng mga kasarian ay maaari lamang tunay na maitama kapag tumingin tayo sa ating sariling kalooban at hayaan ang kapangyarihan ng self-realization na gabayan tayo.
"Ang kailangan natin ay isang balanse sa pagitan ng dalawang sukdulan. Kailangan natin ang babae bilang pantay ngunit hindi kaparehong kasosyo ng lalaki…