Насуперак традыцыям і агульнапрынятым вераванням, продкі Шры Матаджы выбралі хрысціянства праз тое, што бачылі, як жорстка абыходзіліся ў той час з індуісцкімі ўдовамі, асабліва з дзецьмі-ўдовамі.

Яе брат Х.П. Сальвэ апісаў сваю бабулю, якая сама заўчасна аўдавела, у сваіх «Успамінах» як «выдатную асобу, поўную адвагі і сілы пераканання ў сваёй барацьбе з несправядлівасцю; чалавек, які валодаў велізарнай доблесцю і адвагай, з аднаго боку, і мацярынскай любоўю і добразычлівасцю да сваіх дзяцей, з другога. Я падкрэсліваю гэта, таму што ўсе гэтыя якасці перадаліся яе дзяцям і ўнукам, асабліва Шры Матаджы».

Бацькі Шры Матаджы жылі жыццём, прысвечаным справядлівасці і роўнасці. Яны далучыліся да Махатмы Гандзі ў барацьбе за незалежнасць Індыі. У сям'і было разуменне, што ніхто не павінен праліваць слёзы, калі каго-небудзь з членаў сям'і арыштоўваюць і садзяць у турму. Пасля здабыцця незалежнасці яе бацька і многія з яе братоў і сясцёр перайшлі на службу ў новаствораны ўрад.

Муж Шры Матаджы, сэр Чандзіка Прасад Шрывастава, таксама вёў узорны лад жыцця, прысвечаны найвышэйшым стандартам грамадскай службы. Сярод яго кніг - біяграфія «Лал Бахадур Шастры: Жыццё ісціны ў палітыцы» [1] «Карупцыя: Унутраны вораг Індыі». [2]