بر خلاف سنت‌ها و باورهای رایج، نیاکان شری ماتاجی زمانی که بی‌رحمی‌هایی را که نسبت به بیوه‌های هندو، به‌ویژه بیوه‌های کودک، اعمال می‌شد دیدند، به مسیحیت گرویدند.

برادرش، اچ.پی. سالوه، در خاطرات خود از مادربزرگش که خود بیوه‌ای زودرس بود، چنین توصیف می‌کند: «شخصیتی برجسته، پر از شجاعت و اعتقاد راسخ در مبارزه علیه بی‌عدالتی؛ فردی که از یک سو دارای ویژگی‌های شجاعت و دلاوری بی‌حد بود و از سوی دیگر، عشق و خیرخواهی مادرانه‌ای نسبت به فرزندانش داشت. من این را تأکید می‌کنم زیرا تمامی این ویژگی‌ها به فرزندان و نوه‌های او، به‌ویژه شری ماتاجی، منتقل شده است.»

والدین شری ماتاجی نیز زندگی خود را وقف عدالت و برابری کرده بودند. آن‌ها به مهاتما گاندی در مبارزه برای استقلال هند پیوستند و این موضوع بین اعضای خانواده پذیرفته شده بود که اگر کسی از آن‌ها دستگیر و زندانی شد، کسی نباید اشک بریزد. پس از استقلال، پدر او و بسیاری از خواهران و برادرانش در دولت تازه‌تأسیس هند مشغول به خدمت شدند.

همسر شری ماتاجی، سر سی. پی. سریواستاوا نیز زندگی‌ای نمونه از تعهد به بالاترین استانداردهای خدمت عمومی را پیش گرفت. از جمله کتاب‌های او می‌توان به لعل بهادر شاستری: زندگی‌ای از راستی در سیاست (۱) و فساد: دشمن درونی هند (۲) اشاره کرد.