سر سی. پی. سریواستاوا دولتمردی برجسته بود که چهار دوره پیاپی به عنوان دبیرکل سازمان بین‌المللی دریانوردی سازمان ملل متحد خدمت کرد و در همین دوران توسط ملکه الیزابت دوم لقب شوالیه دریافت کرد.

سر سی. پی. و شری ماتاجی زمانی ازدواج کردند که او افسر جوان و نسبتاً گمنامی در خدمات کشوری هند بود. او بارها گفته بود که موفقیت چشمگیر حرفه‌ای‌اش تا حد زیادی نتیجه پیروی از توصیه‌ها و شهود همسرش بوده است.

اندکی پس از ازدواجشان، این فرصت کم‌نظیر به او پیشنهاد شد که یا به خدمات اداری نخبه هند بپیوندد یا وارد بدنه دیپلماتیک شود که اگر معتبرتر نبود، دست‌کم هم‌سطح آن بود. دوستانش او را تشویق می‌کردند که دیپلمات شود، زیرا در آن صورت سفیر شدن فقط مسئله زمان بود.

اما خانم سریواستاوا بدون هیچ تردیدی گفت: «نه، بیایید در کشور خودمان بمانیم. بیایید همین‌جا به کشورمان خدمت کنیم.» هیچ‌کس نمی‌توانست اتفاقات بعدی را پیش‌بینی کند؛ زمانی که از خلال مجموعه‌ای از دیدارهای غیرمنتظره، سر سی. پی. به عنوان منشی شخصی نخست‌وزیر هند، لعل بهادر شاستری منصوب شد.