Mga Taon ng Kolehiyo
Ang Pakikibaka para sa Kalayaan
—Tagumpay sa Inang India, Tagumpay sa Iyo!
Sa pagsapit ng hatinggabi noong ika-15 ng Agosto, 1947, milyon-milyong tao ang nagpuri sa kalayaan ng kanilang bansa. Itinaas ng mga bayan at nayon sa buong India ang tatlong kulay na bandila.
“"Nakita ko ang Union Jack na bumababa, at nakita ko ang Tricolor na tumataas. Iyon ang sandali - ito ay lampas sa akin, "paggunita ni Shri Mataji. "Hindi ko masasabi sa iyo kung ano ang naramdaman noong sandaling iyon—tulad ng pakiramdam na ang katotohanan ay sa anumang paraan ay nagtagumpay sa kasinungalingan. Ang hustisya ay naipakita sa kawalan ng katarungan."
Pagkatapos ng mga taon ng paghahari ng Britanya, ang pakikibaka tungo sa kalayaan ay sa wakas ay nagbunga, salamat sa katapangan at sakripisyo ng hindi mabilang na mga mamamayan. "Gaano karaming mga tao ang nagsakripisyo, kung gaano karaming mga martir doon," sabi niya.
Ang sakripisyo ng kanyang pamilya ay nagsimula noong si Shri Mataji ay walong taong gulang lamang, nang ang kanyang mga magulang ay nakulong dahil sa pakikilahok sa pakikibaka sa kalayaan. Sa murang edad na ito, ginampanan niya ang responsibilidad na alagaan ang kanyang mga nakababatang kapatid. Pinilit na umalis sa kanilang komportableng tahanan, ang pamilya ay nagpatibay ng isang spartan na pamumuhay, naninirahan sa maliliit na kubo, natutulog sa sahig at kung minsan ay walang pagkain. "Ang pakiramdam na anuman ang ginagawa ng aming mga magulang ay para sa kalayaan ng ating bansa ay napakataas... na hindi namin kailanman naisip ang maliit na kaginhawaan na hinihiling ng mga bata," paggunita ni Shri Mataji.
Habang nag-aaral sa Christian Medical College sa Lahore, naging lider ng kabataan si Shri Mataji na aktibong kasangkot sa 'Quit India Movement' ni Mahatma Gandhi noong 1942.[1] Madalas siyang inaresto, pinahirapan pa nga, ngunit hindi ito nakaapekto sa kanyang determinasyon na makibahagi sa pakikibaka para sa kalayaan ng India.
Sa panahong ito, nakilala niya ang isang nag-aalalang lalaking Indian na nagpayo sa kanya na huwag sumali sa 'Quit India Movement', dahil ito ay lubhang mapanganib para sa isang batang babae na tulad niya. Sinabihan siya ng lalaki na manatili sa bahay at makasama ang kanyang ina, ngunit hindi ito narinig ng kanyang ama. "Tinawag ako ng aking ama sa isang tabi," naalala ni Shri Mataji. "Sabi niya, 'Huwag kang makinig sa matandang Johnny na ito. How dare this old man tell you all this nonsense? I'm so very proud of you. Sana lahat ng anak ko ay maging katulad mo.'"
Naging malaya ang India, kahit na ang patakarang 'divide and rule' ng Britanya ay nag-iwan ng marka, sa huli ay nagbunga ng tatlong magkakahiwalay na bansa-India, Pakistan at Bangladesh. Sa panahon ng kalituhan kasunod ng kalayaan, at sa kabila ng napipintong panganib sa kanyang sariling buhay, binuksan ni Shri Mataji ang kanyang tahanan sa isang pamilyang Muslim na naghahanap ng kanlungan. Hindi siya kailanman nagtatangi ng sinuman, anuman ang kanyang relihiyon o background, at hinihikayat ang pagsasama sa lahat ng oras.