માનવ સૂક્ષ્મ પ્રણાલીનું જ્ઞાન હજારો વર્ષો પહેલા જ જાણીતું હતું. ભારતીય ગ્રંથો જણાવે છે કે ભગવાન શિવ પ્રથમ આદિ યોગી (આદિમ યોગી) હતા. જેમણે આ જ્ઞાન સપ્ત ઋષિઓ (સાત ઋષિઓ) ને આપ્યું હતું. આ સાત ઋષિઓએ આ યોગ વિજ્ઞાનને વિશ્વના વિવિધ ભાગોમાં પહોંચાડ્યું. જો કે, તે ભારતમાં હતું કે યોગ પદ્ધતિને તેની સંપૂર્ણ અભિવ્યક્તિ મળી.

જો કે આપણી સૂક્ષ્મ પ્રણાલી વિશેનું આ જ્ઞાન ભારતીય યોગ પરંપરાઓમાં જાણીતું હતું, તે શ્રી માતાજી હતા જેમણે સૌ પ્રથમ સમગ્ર સૂક્ષ્મ પ્રણાલીની જટિલ પદ્ધતિ અને ગર્ભાશયમાં ગર્ભના વિકાસના પ્રારંભિક તબક્કાથી જ જીવંત શરીરમાં તે કેવી રીતે સહઅસ્તિત્વ ધરાવે છે તે સમજાવ્યું હતું.

પ્રિઝમમાં પ્રકાશના બેન્ડિંગની સરળ સામ્યતાનો ઉપયોગ કરીને, શ્રી માતાજીએ સમજાવ્યું કે કેવી રીતે માનવ મગજ, જે લાખો વર્ષોથી સપાટથી પ્રિઝમેટિક સ્ટ્રક્ચરમાં વિકસિત થયું છે, તે જટિલ માનવમાં પ્રતિબિંબિત અને સંમિશ્રિત સૂક્ષ્મ શક્તિઓના જટિલ સ્થાપત્યની સુવિધા આપે છે. નર્વસ સિસ્ટમ.

અનુભવી વ્યક્તિ વારંવાર નવા જન્મેલા બાળકોના તાળવાના હાડકાંમાંથી બહાર નીકળતી ઠંડી પવનનો અનુભવ કરી શકે છે. શ્રી માતાજીએ આ ઘટનાને ભગવાનના પ્રેમની સર્વ વ્યાપી ઊર્જાની પ્રવૃત્તિના સંકેત તરીકે સમજાવી, જેને તેઓ પરમચૈતન્ય કહે છે, આપણા વિકાસના પ્રારંભિક તબક્કા દરમિયાન. ઘણીવાર બાળકો ચોક્કસ આંગળી ચૂસતા જોવા મળે છે. જે સમજાય છે કે આત્માઓ સરળતાથી આપણી અંદરના ચોક્કસ ચક્ર પરના અવરોધોને લગતા સમજી શકે છે. પાછળથી, ક્રેનિયલ હાડકાંના કેલ્સિફિકેશન અને માનવ અહંકાર અને કન્ડિશનિંગના વિકાસ દ્વારા, આ સૂક્ષ્મ જાગૃતિ ઓછી થાય છે. અને આપણે આપણી આસપાસના સ્થૂળ વિશ્વ વિશે વધુ જાગૃત બનીએ છીએ અને ઓળખીએ છીએ.

આત્મ-સાક્ષાત્કાર અને ધ્યાનની પ્રક્રિયા દ્વારા આપણે આપણા સૂક્ષ્મ અસ્તિત્વમાં આ આદિકાળના જોડાણને પૂનઃસ્થાપિત કરવામાં સક્ષમ છીએ.