Sahadźa Joga
Wewnętrzne przebudzenie poprzez samorealizację i medytację
Śri Matadźi Nirmala Dewi zrewolucjonizowała praktykę jogi poprzez urzeczywistnienie samorealizacji na poziomie centralnego układu nerwowego. W historii duchowości była pierwszą i jedyną osobą, która zaoferowała doświadczenie samorealizacji na masową skalę. Ogłosiła, że jest to przyrodzone prawo każdego człowieka — niezależnie od religii, rasy, narodowości czy okoliczności. Podkreślała również, że za prawdę ani samopoznanie nie można płacić, dlatego samorealizacja zawsze była i pozostaje dostępna bezpłatnie.
Śri Matadźi urodziła się z pełną świadomością samorealizacji i od najmłodszych lat pragnęła dzielić się tym bezcennym darem ze wszystkimi. To jej ojciec dostrzegł ten duchowy potencjał i doradził jej, by najpierw odkryła sposób przekazywania samorealizacji na szeroką skalę, aby mogła dotrzeć do ludzi na całym świecie dla dobra ludzkości. Zainspirowało ją to do głębokiego poznawania natury człowieka przez czterdzieści siedem lat — poprzez życie i bezpośredni kontakt z ludźmi. Dopiero gdy w pełni poznała złożoność ludzkiej psychiki, podjęła ostateczną decyzję o otwarciu Sahasrary (siódmego ośrodka duchowego na czubku głowy) w swoim własnym istnieniu, co umożliwiło jej wypełnienie życiowej misji: rozwinięcia i rozpowszechnienia masowej samorealizacji oraz praktyki medytacji Sahadźa Jogi.
5 maja 1970 roku był przełomowym momentem w duchowej ewolucji ludzkości. Dostęp do wewnętrznego przebudzenia poprzez samorealizację i prawdziwą medytację przestał być ograniczony do nielicznych, zaawansowanych mistrzów jogi i stał się dostępny dla wszystkich poszukujących wyższej świadomości. Wyjątkowość podejścia Śri Matadźi polegała na tym, że urzeczywistnienie samorealizacji następowało już od pierwszego dnia. Wcześniej było to rzadko osiągalne nawet po wielu latach — a czasem dziesięcioleciach — intensywnej praktyki pod ścisłym przewodnictwem guru. Śri Matadźi ujawniła, że ludzka świadomość osiągnęła punkt dojrzałości w procesie ewolucji i jest gotowa na spontaniczne otrzymanie samorealizacji — pod warunkiem, że prawdziwy mistrz potrafi obudzić uśpioną, pierwotną energię duchową Kundalini (czyli zwiniętą energię wszechprzenikającej Boskiej mocy), znajdującą się u podstawy kręgosłupa.
W ciągu kolejnych czterech dekad Śri Matadźi ugruntowała i rozpowszechniła praktykę medytacji Sahadźa Jogi. Każdy — niezależnie od pochodzenia kulturowego, religii, wieku czy wykształcenia — mógł z łatwością ją praktykować. Co więcej, wielu praktykujących mogło naturalnie przekazywać dar samorealizacji innym, niczym płomień świecy zapalający kolejne świece. Śri Matadźi szczególnie podkreślała, że nie wolno pobierać opłat za przekazywanie samorealizacji ani za nauczanie wiedzy Sahadźa Jogi, ponieważ sama nigdy nie pobierała za to żadnych opłat. Stało się to podstawą prawdziwej, masowej samorealizacji, którą jej ojciec przeczuwał już w jej dzieciństwie.
Medytacja Sahadźa Jogi to prosta i niewymagająca wysiłku technika, opracowana w celu podtrzymania wrodzonego przebudzenia, które następuje wraz z samorealizacją. Słowo „Sahadźa” oznacza zarówno „spontaniczny”, jak i „wrodzony”, odnosząc się do subtelnej energii Kundalini, obecnej w każdym człowieku. Wbrew powszechnym przekonaniom joga nie oznacza zestawu ćwiczeń czy pozycji, lecz „zjednoczenie”, „połączenie” — osiągnięcie jedności. Celem jogi jest uświadomienie sobie prawdziwej natury własnej Jaźni — „Atmy” (odbicia wszechprzenikającego Ducha) — oraz osiągnięcie pełnego zjednoczenia z tą świadomością. Tak jak kropla wody łączy się z oceanem, tak świadomość indywidualna jednoczy się ze świadomością zbiorową. Gdy to zjednoczenie następuje, integrująca siła Kundalini przynosi równowagę i pokój zarówno na poziomie jednostki, jak i całej zbiorowości.
