Een cruciaal moment
Een eeuwig moment van pure transformatie
Op 5 mei 1970 vond in de badplaats Nargol, aan de westkust van India nabij Mumbai, een buitengewoon belangrijke gebeurtenis plaats: de opening van de Sahasrara, het energiecentrum van het limbisch gebied.
De betekenis van deze gebeurtenis kan niet genoeg worden benadrukt. Alles wat volgde in de spirituele nalatenschap van Shri Mataji vloeide hieruit voort. Als een belangrijke wetenschappelijke ontdekking, of een prachtig kunstwerk, heeft deze ongekende doorbraak door de jaren heen weerklank gevonden en iedereen beïnvloed die in contact komt met haar werk en visie.
De ontdekking van Shri Mataji was en is uniek. De opening van de Sahasrara is een moment van pure transformatie en biedt mensen een methode om verder dan hun beperkingen te reiken en verbinding te maken met iets groters. De gebeurtenis en het bewustzijn dat er uit voortkwam, was waar ze op had gewacht.
"Ik zocht naar manieren en methoden", legde ze uit, "die ik in mezelf uitwerkte door middel van mijn eigen meditatiestijl, in de zin dat ik alle permutaties en combinaties uitwerkte. Als ik iemand ontmoette, keek ik welke problemen die persoon had en hoe hij die kon overwinnen. Ik probeerde die persoon intern te bestuderen.”
Shri Mataji wist dat de sleutel tot het menselijk dilemma lag in de eeuwenoude kennis van het subtiele lichaam. Dit lichaam, dat het fysieke overstijgt, is heel reëel en bestaat uit energiekanalen, centra (chakra’s) en de primaire energie die bekendstaat als de Kundalini. De opbouw en werking ervan weerspiegelen het fysieke lichaam zoals de wetenschap het kent – maar dan op een subtieler niveau.
"Ik kon alles zien wat er gebeurde," herinnerde ze zich. "Dat was de dag waarop ik zei dat ik op de een of andere manier de laatste chakra moest openen."
Dit energiecentrum staat in het Sanskriet bekend als Sahasrara, met zijn zetel in het limbisch gebied van de hersenen. De opening van dit energiecentrum was de trigger die alles in beweging zou zetten, een poort naar de waarheid.
“Ik was helemaal alleen en ik voelde me heel goed. Er was niemand in de buurt die een woord kon zeggen. En toen voelde ik tijdens de meditatie dat de tijd was aangebroken waarop de Sahasrara geopend moest worden. Op het moment dat ik verlangde naar de opening van de Sahasrara, merkte ik dat de Kundalini als een telescoop in mij opsteeg, de ene na de andere (chakra) openend en oprijzend. De kleur was als van gesmolten, roodgloeiend ijzer.
"Toen zag ik de uitwendige structuur van de Kundalini die bleef opstijgen en geluiden creëerde bij elke chakra. De Kundalini steeg op om de Brahmarandra te doorboren."
De Brahmarandra is het gebied van de fontanel bovenop het hoofd. De ervaring die Shri Mataji beschreef was die van zelfrealisatie, het openbloeien van de kennis en het bewustzijn waar zovelen naar verlangen. Ze had het over een bestemming waar zovelen naar op zoek zijn, die gewoonlijk als de beloning wordt gezien van een proces van jarenlange toewijding en arbeid.
Shri Mataji wist dat deze ervaring van zelfrealisatie, deze hogere kennis, met de wereld gedeeld moest worden.
"Toen besefte ik dat het geen kwaad kon om met het werk te beginnen. De verwarring was voorbij. Eindelijk was de tijd gekomen. Er was niets om bang voor te zijn. Dit moest uiteindelijk gebeuren. Ik was alleen met dit doel op deze wereld gekomen, om het collectief bewustzijn in de mens wakker te maken. Ik dacht, tenzij mensen hun zelfrealisatie ontvangen of hun eigen Zelf begrijpen, zal deze taak onmogelijk zijn. Wat men verder ook had geprobeerd te doen in deze wereld, het was van geen enkel nut geweest.
Shri Mataji beschreef hoe haar spirituele werk begon. "Ik werkte het uit op een oude dame die mij goed kende. Toen zij haar realisatie ontving, was ik tevreden. Ik voelde dat vele anderen ook hun realisatie konden krijgen. Het was gemakkelijk om realisatie aan één persoon te geven. Het was heel gemakkelijk om één persoon bewust te maken, maar om het op collectief niveau op de grote massa uit te werken, was er meer werk nodig.
Iedereen moest met één enkele realisatie het voordeel ontvangen, maar het is waar dat dit soort werk nog nooit eerder op collectief niveau was gedaan. Ik had dit allemaal bereikt door meditatie."
Haar werk ging vele jaren stilletjes verder op basisniveau. "Niemand wist ooit van de krachten die ik in me had. Niemand kende mij of had enig idee over mij." De meeste mensen waren ook niet voorbereid op wat ze zei. Haar boodschap, die revolutionair en gedurfd was, vormde ook een fundamentele uitdaging voor het begrip dat de meeste mensen van zichzelf hadden.
"Maar toen de Kundalini in die dame werd gewekt," herinnerde Shri Mataji zich, "voelde ik dat er een soort subtiele kracht in haar was binnengekomen. Toen kregen nog twaalf anderen hun realisatie. Ze waren verbaasd toen hun ogen begonnen te stralen. Ze begonnen alles duidelijk te beseffen en te zien door de kracht van een unieke gevoeligheid die in hen binnendrong, waardoor ze alles konden voelen.”
Door zelfrealisatie werden mensen hun ware Zelf. Ze beseften wat ze voorheen niet wisten. Ze begonnen zichzelf in elkaar te zien. En daarmee begon de echte integratie.
"Ik realiseerde me één ding zeker, dat deze twaalf mensen twaalf verschillende karakters hadden en op de een of andere manier, door met hen samen te zitten, moest hen verteld worden hoe de kracht van licht, die de Spirit bezit, geïntegreerd moet worden," zei ze. "Het is net als wanneer we bloemen aaneenrijgen tot één krans met behulp van een naald... Toen ze hun realisatie ontvingen, merkte ik dat in hen, in iedereen, het één na één geïntegreerd werd tot één koord.