Al op jonge leeftijd nam ze actief deel aan de vrijheidsstrijd in India. Later, zelfs te midden van haar drukke leven als echtgenote van een vooraanstaand Indiaas diplomaat en de opvoeding van twee dochters, bleef ze een welwillende interesse tonen in de wereld om haar heen. In 1961 richtte Shri Mataji de 'Youth Society for Films' op om nationale, sociale en morele waarden bij jongeren te stimuleren. Ze was tevens lid van de Film Censor Board in Mumbai.

Als grondlegger van Sahaja Yoga meditatie en veelvuldig reizend over de hele wereld, had ze contact met een breed scala aan mensen uit verschillende landen, culturen, inkomensniveaus en achtergronden en ging ze met interesse en oprechtheid met hen om. Ze erkende dat alle menselijke problemen voortkwamen uit onwetendheid over hun ware innerlijke potentieel als spirituele wezens, en dat dit potentieel gemakkelijk kon worden aangeboord door zelfrealisatie. Innerlijke transformatie, de sleutel tot maatschappelijke transformatie, vormde de hoeksteen voor alle wereldwijde ngo's die door Shri Mataji werden opgericht.

Ze richtte liefdadigheidsinstellingen op zoals de Vishwa Nirmala Prem Ashram voor behoeftige vrouwen en weeskinderen, stichtte internationale scholen ter bevordering van verlicht onderwijs, zette holistische gezondheidscentra op, richtte een internationale academie op ter promotie van klassieke muziek en beeldende kunst, en nog veel meer. Al deze inspanningen vormden een aanvulling op haar wereldwijde werk voor spirituele transformatie.

De 21ste eeuw stelt ons voor veelzijdige uitdagingen, waarvan de antwoorden de nieuwe normen van de samenleving van morgen zullen bepalen en vormgeven. Mensen over de hele wereld blijven zoeken naar oplossingen voor deze uitdagingen, of het nu gaat om wereldwijde pandemieën, klimaatverandering, sociaaleconomische problemen, culturele conflicten, religieus fanatisme, enzovoort. Deze uitdagingen zullen allemaal onze menselijke voetafdruk op deze planeet Aarde bepalen.

Veel van de sociale en economische problemen waarmee samenlevingen tegenwoordig worden geconfronteerd, worden veroorzaakt door hebzucht en materialisme. Shri Mataji benadrukte dat materialisme een onjuiste houding ten opzichte van materie is en dat materie een eigen doel heeft, namelijk ons vreugde schenken. Als we bijvoorbeeld een prachtig kunstwerk zien, kunnen we het bewonderen, maar we hoeven het niet te bezitten. Of als we iemand een geschenk geven als uiting van onze liefde, gebruiken we de materie op een gepaste manier en voelen we ware voldoening die verder gaat dan het vluchtige plezier van het kopen en bezitten van iets.

Wanneer het derde subtiele centrum, bekend als de Nabhi Chakra in ons, verlicht wordt na onze zelfrealisatie door onze Kundalini-ontwaking, voelen we ons volledig voldaan, vrij van de negatieve neigingen van hebzucht en bezitterigheid. We zien de spirituele waarde van materie, die we voelen als positieve energie die uit objecten van natuurlijke materialen en zelfs prachtige handgemaakte kunstnijverheid en schilderijen straalt. Shri Mataji schreef dergelijke verschijnselen toe aan de spirituele coëfficiënt van materie, die na zelfrealisatie voelbaar is.

Interessant genoeg versterkt de verlichting van het tweede centrum, Swadhisthan Chakra, binnen ons subtiele systeem, ons gevoel voor creativiteit. Dit stelt ons niet alleen in staat om het creatieve werk van anderen te waarderen, maar vaak ook om ons eigen aangeboren creatieve potentieel te ontdekken. Veel beoefenaars van Sahaja Yoga meditatie zijn verbaasd over hun eigen exponentiële groei in creatieve talenten, die allemaal spontaan ontstaan als pure inspiratie en intuïtie.

Shri Mataji voorzag dat deze prachtige subtiele kwaliteiten zich niet alleen in het individu zouden manifesteren, maar ook als een collectieve kracht die zich in de samenleving zou kunnen manifesteren en de koers van de mensheid zou kunnen veranderen van een pad van zelfdestructie naar een duurzaam leven op de planeet Aarde.

Shri Mataji's mededogen en zorg voor de mensheid waren de drijvende kracht achter alles wat ze deed. Ze noemde het nooit 'werk'—voor haar was het liefde verspreiden, iets waar ze diep van genoot.