Publiek leven
Uitdragen naar de wereld
Toen haar kinderen volwassen waren en gesetteld, kon Nirmala Srivastava meer aandacht en tijd besteden aan de publieke sfeer. Terwijl haar man de leiding had over de Internationale Maritieme Organisatie van de VN in Londen, begon ze haar spirituele werk met een kleine groep mensen daar. Ze begon ook door het land te reizen en zowel lezingen als de ervaring van zelfrealisatie te geven. Nirmala zou al snel bekend worden onder de eretitel Shri Mataji, wat 'Gerespecteerde Moeder' betekent, omdat de mensen om haar heen haar uitzonderlijke spirituele en moederlijke kwaliteiten erkenden.
Ze vroeg nooit geld voor deze lezingen of voor zelfrealisatie. Ze benadrukte dat het ontwaken van de spirituele energie die in alle mensen sluimert, hun geboorterecht was en daarom niet betaald kon worden. De meditatiemethode door middel van zelfrealisatie, ontwikkeld door Shri Mataji, kreeg de naam Sahaja Yoga. Aanvankelijk concentreerde ze zich op haar werk in het Verenigd Koninkrijk en bracht ze haar boodschap over aan het publiek in zowel kleine als grote steden. Ze reisde door het land om radio- en televisie-interviews te geven, lezingen te geven in openbare zalen en na een ontmoeting urenlang geduldig naar de verhalen en problemen te luisteren en advies te geven.
Zo ging het in de jaren 80, toen Shri Mataji begon te toeren door Europa, Australië en Noord-Amerika. Ze gaf gratis Sahaja Yoga-lessen aan iedereen die geïnteresseerd was en nam deel aan levendige debatten en vraag-en-antwoordsessies over de rol van spiritualiteit in de moderne tijd.
In de jaren negentig reisde ze verder naar Zuid-Amerika, Oost-Europa, Azië en het gebied rond de Stille Oceaan.
Ze ontving talloze onderscheidingen en doctoraten van instellingen over de hele wereld. In 1995 sprak ze op de Vierde Wereldvrouwenconferentie in Beijing. Ze sprak ook over wereldvrede bij de Verenigde Naties.
In 1997 uitte Claes Nobel zijn bewondering voor Shri Mataji en Sahaja Yoga, die hij omschreef als "een referentiepunt voor het bepalen van goed en kwaad" en als "een bron van hoop voor de mensheid."