"Hij was een enorm strenge meester, maar ook een buitengewoon liefdevol en meelevend persoon," zei Shri Mataji. "Hij sprak altijd met me alsof ik een grootmoeder was en hij besprak dingen met me, wat voor iedereen heel verrassend was, op een manier (alsof) ik wijzer was dan iedereen. En hij zei dat leiding van sommige kinderen beter kan zijn dan van oudere mensen."

Shri Mataji zou Gandhi later prijzen omdat omdat hij in zijn land de basis had gelegd voor dharma, innerlijke religie en rechtschapenheid. Hij moedigde mensen aan om de Bijbel te verkennen, de Bhagavad Gita te begrijpen, alle grote geschriften en belangrijke mensen ter wereld te leren kennen en ze te integreren.

Tijdens haar gesprekken met Gandhi onderzochten ze niet alleen de inherente aard van de menselijke persoonlijkheid, maar ook de manieren en middelen om sociale en spirituele bevrijding te bewerkstelligen. Toen haar gevraagd werd naar haar ervaring met Gandhi, vertelde Shri Mataji over een van hun gesprekken: Gandhi was strikt in zijn routine en liet mensen om 4 uur 's ochtends opstaan, vasten, enzovoort, en Shri Mataji zei tegen hem: "Je bent te streng... is dit allemaal niet te veel?"

Gandhi legde uit dat strikte discipline noodzakelijk was in tijden van crisis, vooral wanneer het verlangen naar vrijheid in het land groeide.

Hierop stelde Shri Mataji voor: "Bapu, als je mensen wilt disciplineren, waarom geef je ze dan geen discipline van binnenuit?"

Gandhi vroeg hoe dat mogelijk zou zijn. Ze verzekerde hem dat innerlijke transformatie het antwoord was. Maar hij redeneerde: "Laten we allereerst vrij zijn (van de Britse overheersing). Als we niet vrij zijn, waar kunnen we dan van genieten? Daar kunnen we niet over praten. Mensen zullen zeggen dat we niet eens vrij zijn, hoe kunnen we dan spreken over vrijheid van geest? We moeten eerst vrij zijn van buitenlandse overheersing."

In de daaropvolgende jaren verspreidde Gandhi's boodschap zich onder de massa, van ongeletterde boeren tot de meer bevoorrechte klassen en de hoogst opgeleide leden van de samenleving. Shri Mataji nam ook deel aan de vrijheidsstrijd en was daarmee een voorbeeld voor andere studenten.

In 1947 werd India eindelijk een vrije natie. Het was al vele jaren geleden dat Shri Mataji als kind met Gandhi had gesproken, maar niet lang voor zijn dood vroeg hij haar te zien. "Ik ontmoette hem... hij herkende mij meteen," herinnerde Shri Mataji zich. "Hij zei: 'Kom naar me toe na het gebed.' Toen ik hem ontmoette, zei hij: 'Ga nu aan de slag met constructief werk. Ga aan de slag met constructief werk...' "

Shri Mataji bleef de verschillende problemen waarmee de mensheid te maken heeft, evenals mogelijke oplossingen, bestuderen. Het zou nog vele jaren duren voordat ze met haar transformatieve werk via Sahaja Yoga begon. Net zoals Gandhi de massa had aangewakkerd en zijn land naar de vrijheid had geleid, zou Shri Mataji's werk niet slechts een paar individuen, maar honderdduizenden wereldwijd transformeren. De tijd voor innerlijke vrijheid was aangebroken.