De groeiende cirkel
De wind van verandering
Op 27 mei 1964 overleed India's eerste premier, Jawaharlal Nehru. Sir C.P. was in het Verenigd Koninkrijk om een scheepvaartconferentie bij te wonen. Op dinsdag 2 juni kwam het nieuws dat Lal Bahadur Shastri was gekozen tot de nieuwe leider van de Congrespartij en binnenkort de tweede premier van India zou worden.
Tegen de tijd dat Sir C.P. vanuit het Verenigd Koninkrijk terugkeerde naar Mumbai, berichtten de kranten dat meneer Shastri ziek was geworden. Shri Mataji drong er bij haar man op aan om onmiddellijk naar New Delhi te gaan om zijn diensten aan meneer Shastri aan te bieden. Ze was ervan overtuigd dat, aangezien Lal Bahadur Shastri vertrouwen in haar man had, het zijn plicht was hem op alle mogelijke manieren bij te staan.
Een paar dagen later, tijdens een vergadering in New Delhi, kon Sir C.P. de herstellende heer Shastri bezoeken.
Het was tijdens deze toevallige ontmoeting dat Lal Bahadur Shastri de echtgenoot van Shri Mataji verzocht om mede-secretaris van de premier te worden en aan zijn zijde te werken ten dienste van de Indiase natie.
In zijn biografie Lal Bahadur Shastri, een leven van waarheid in de politiek, herinnerde Sir C.P. zich: "Toen we beiden premier Shastri bezochten, sprak hij vaak met haar over heiligen en wijzen en over religie en spiritualiteit, gebieden waar ze veel kennis van had. Hij moedigde Nirmala zelfs aan om zich aan te sluiten bij de Indiase Congrespartij. Nirmala neigde echter meer naar spiritualiteit dan naar politiek."
Jarenlang, terwijl haar man druk was met staatszaken, was Shri Mataji een zeer zwijgzame maatschappelijk werkster. Ze zamelde geld in voor een sanatorium in de buurt van Chandrapur in Maharashtra. Ze werd voorzitter van de vereniging 'Vrienden van de Blinden'. In Meerut startte ze een vluchtelingenhuis, een tehuis voor invaliden en hielp ze bij een groot tehuis voor leprapatiënten.
In oktober 1969 trouwde Shri Mataji's eerste dochter, Kalpana, in Mumbai met Prabhat Shrivastav.
Begin oktober 1970 werd Shri Mataji's moeder ernstig ziek. Ze keerde terug van een buitenlandse reis om haar moeder te bezoeken en trof haar tot haar verbazing in een opgewekte stemming aan. Haar moeder vroeg haar of ze had gevonden wat haar vader wilde dat ze zou vinden. Shri Mataji vertelde haar dat ze de methode van massale realisatie had gevonden. Op zondag 11 oktober 1970 overleed haar moeder, Cornelia Karuna Salve, in Nagpur.
Kort daarna werd Shri Mataji uitgenodigd voor een eerste Air India-vlucht naar Parijs, waarna ze naar Teheran reisde om haar jongere broer H.P. Salve te bezoeken, die daar door de luchtvaartmaatschappij was gestationeerd. [1]
Terwijl hij tijd met haar doorbracht, begon H.P. zich geleidelijk te realiseren dat er iets in zijn oudere zus was veranderd. Sterker nog, ze had inmiddels zo'n twaalf volgelingen in India die geïnteresseerd waren geraakt in Shri Mataji als leraar en guru.
Nadat ze aan haar broer had onthuld dat ze op dinsdag 5 mei 1970 inderdaad een krachtige transformatie had ondergaan, uitte Shri Mataji de wens om een paar vrienden van hem die spiritueel waren ingesteld, zelfrealisatie te geven. Bij hun terugkeer in Teheran na een sightseeingtrip naar Shiraz belde H.P. Salve een paar vrienden en regelde een diner en gelijktijdig een spirituele ontmoeting met Shri Mataji. De volgende dag kwamen ongeveer twintig vrienden, waaronder enkele journalisten, naar zijn huis voor het diner en, belangrijker nog, hun spirituele ontwaking.
Zoals H.P. Salve zich herinnerde: "Een heer, een zekere Dr. Divan, leek na zijn zelfrealisatie een sandelhoutgeur uit zijn kruin te verspreiden. Ik was behoorlijk verbaasd hoe Shri Mataji zo'n geur in iemands lichaam kon overbrengen vanop zo'n afstand. Ondertussen ging een parsi-vrouw, die alleen op krukken kwam omdat ze acute artritis had, na haar zelfrealisatie zonder krukken weg en werd de volgende dag rijdend in haar auto gezien."
De volgende dag publiceerden toonaangevende Engelstalige kranten in Teheran de gebeurtenis als nieuws en zeiden dat er getuigen waren van wat er gebeurd was, waarna mensen massaal naar Shri Mataji kwamen. Zoals haar broer het verwoordde: "Haar populariteit was zo groot dat ik haar, toen ze voor het eerst naar Teheran kwam, voorstelde als mijn zus, maar toen ze vertrok, werd ik voorgesteld als haar broer." Het duurde niet lang voordat H.P. Salve aangesproken zou worden als Babamama, een liefkozende term voor "moeders broer".