از طریق فرایند خودشناسی، زمانی که کووندالینی به قلب می‌رسد، آتما را روشن می‌کند و ما شروع به حس کردن کیفیت ذاتی آتما، یعنی شادی خالص وجود، می‌کنیم. هنگامی که کووندالینی بیشتر به سمت چاکرای ساهسرارا، بالاترین مرکز انرژی واقع در ناحیه فونتانل سر ما، صعود می‌کند، آتمای فردی ما به نیروی جهانی همه‌جا حاضر متصل می‌شود و ما غرق در سرور بودن در یکی‌شدن با خود و نیرویی که جهان را فراگرفته است، می‌شویم. حتی نشانه‌ای کوچک از این شادی (که ممکن است زمانی که تنها چند رشته از کووندالینی بالای سر ما صعود کنند، درک شود) می‌تواند به‌عنوان ستاره راهنما در مسیر معنوی ما عمل کند. وقتی این شادی را حس می‌کنیم، نمی‌خواهیم آن را از دست بدهیم و به‌طور خودکار از نگرش‌ها و رفتارهایی که برای حفظ و رشد آن مضر هستند، پرهیز می‌کنیم. به همین دلیل، در ساهاجایوگا قوانین کمی وجود دارد و هیچ دگم خاصی وجود ندارد.