Ang Culmination

Ang Culmination

Isang mapagpakumbabang pagsamba

Alam na ni Shri Mataji mula sa murang edad na ang kanyang pangwakas na layunin ay mag-ambag sa espirituwal na ebolusyon ng sangkatauhan. Ngunit hindi hanggang siya ay 47 na, at ikinasal na ang kanyang dalawang anak na babae, saka lamang sinimulan ni Shri Mataji ang gawaing magtatakda sa kanyang buhay.

Dumating ang mapagpasyang sandali sa Nargol, isang maliit na nayon sa Estado ng Gujarat, India. Noong ika-5 ng Mayo, 1970, matapos ang isang panahon ng malalim na meditasyon, nagkaroon si Shri Mataji ng isang malalim na karanasan ng kamalayan at katotohanan na magbibigay-inspirasyon sa kanyang mga gawain sa susunod na apatnapung taon.

Shri Mataji opettaa Sahaja Yoga -meditaatiota Intiassa

Mula sa sandaling iyon, inialay ni Shri Mataji ang kanyang sarili sa pagpapalaganap ng mensaheng ang self-realization ay abot-kaya ng bawat indibidwal, sa pamamagitan ng pagsasagawa ng isang simpleng anyo ng meditasyon na kanyang tinawag na Sahaja Yoga — isang terminong Sanskrit na nangangahulugang 'kusang pagsasanib' ng indibidwal na sarili sa 'laganap na malikhaing enerhiya ng sansinukob.' Sinabi niyang ang self-realization ay libre at abot-kaya ng lahat, at ipinakita niya kung paano ipapasa ang karanasang ito sa iba, "tulad ng isang kandilang nagpapaningas sa isa pa."

Nagsimula si Shri Mataji sa maliit na saklaw, kasama ang iilang taos-pusong 'naghahanap ng katotohanan' sa Mumbai at London. Sa panahong ito hanggang sa gitnang bahagi ng dekada 1980, si Shri Mataji ay isang agaran at lubos na maka-inang presensya — nagluluto, kumakain, namimili, nanonood ng sine, hindi pa banggitin ang regular na pagme-meditate kasama ang kanyang lumalaking pamilyang espirituwal.

Ang kanyang asawa, si Sir C.P. Srivastava, ang Secretary General ng UN International Maritime Organization, ay medyo nagulat sa una sa 'bukas na pinto' na patakaran ng kanyang asawa, ngunit sa paglipas ng panahon, siya rin ay naantig ng kanyang habag at hangaring tumulong sa iba. Napanood niya ang kanyang asawa na tinatanggap ang mga indibidwal sa kanilang tahanan, binibigyan sila ng self-realization, at inaalagaan sila, itinuturo sa kanila kung paano gamutin ang kanilang sarili gamit ang mga teknik ng Sahaja Yoga. Tungkol sa isa sa ganitong insidente, sinabi niya, "Pagkatapos, nagsimula kong makita ang milagrong nagaganap. Ginamot niya ang binata nang may malaking pag-aalaga at pagmamahal at Sahaja Yoga, at nagsimulang magbago ang binata…"

Bagama't si Shri Mataji ay mataas na ang profile bilang asawa ng isang nangungunang diplomat, nagsimula siyang gumanap ng lalong pampublikong tungkulin sa kanyang sariling karapatan — nagsasalita sa mga pampublikong kaganapan, nagbibigay ng panayam sa press, naghahatid ng mga lektura at higit sa lahat, ibinabahagi ang karanasan ng self-realization sa lahat ng naghahangad nito. Naaakit niya ang mga tao saanman siya pumunta gamit ang kanyang mensahe ng katotohanan, ang kanyang walang kapagurang enerhiya, at ang kanyang kahanga-hangang pandama ng katatawanan. Unti-unti ngunit tiyak, naitatag ang pagsasagawa ng Sahaja Yoga sa United Kingdom at India, pagkatapos ay sa buong Europe, sa Estados Unidos, at sa huli sa iba pang bahagi ng mundo.

Pagsapit ng dekada 1990, naging isang pandaigdigang personalidad si Shri Mataji, na umaakit ng atensyon ng media saanman siya pumunta, kasama ang sunod-sunod na parangal at pagkilala. Nominado siya para sa Nobel Peace Prize, at idineklara ni Claes Nobel, ang apo-sa-tuhod ni Alfred Nobel at Tagapangulo ng United Earth Foundation, na "binibigyang-kapangyarihan tayo ni Shri Mataji na maging tagapagbalangkas ng ating sariling kapalaran." Inanyayahan siyang magsalita sa punong-himpilan ng United Nations sa New York pati na rin sa UN Conference for Women sa Beijing. Di-mabilang na pamahalaan ng lungsod at rehiyon ang nagtakda ng isang araw bilang parangal sa kanya.

Nagtatag si Shri Mataji ng ilang non-governmental organizations, kabilang ang International Hospital and Cancer Research Centre malapit sa Mumbai at ang Nirmal Prem, isang tahanan para sa mga dukhang babae sa labas ng New Delhi. Hanggang sa kasalukuyan, ginagamit ng mga foundation na ito ang mga teknik ng Sahaja Yoga upang matulungan ang mga tao na malampasan ang mga suliranin tulad ng sakit at adiksyon at matagpuan ang kagalakan at kabuluhan sa kanilang buhay.

Sa kabila ng pagiging isang tanyag na personalidad, nanatili si Shri Mataji na siyang mahabagin, mabait, at mapagpakumbabang pagkatao na dati nang taglay niya. Hindi nagbago ang kanyang layunin, ni ang kanyang mensahe man. Gaya ng isinulat niya sa kanyang aklat na Meta Modern Era, umiiral ang laganap na kagalakan ng Banal na pag-ibig, at nais niyang matamasa ito ng lahat.”[1]

Patuloy na naglakbay si Shri Mataji sa buong mundo hanggang sa huling bahagi ng kanyang buhay, bagama't bumawas ang kanyang mga pampublikong paglantad sa mga huling taon habang mas gumugugol siya ng oras kasama ang kanyang agarang pamilya.

Noong ika-23 ng Pebrero, 2011, mapayapang pumanaw si Shri Mataji sa edad na 87. Nagpapatuloy ang kanyang pamana, habang patuloy na binabago ng karanasan ng self-realization ang di-mabilang na buhay.

Nirmal Dham, Delhi, India
Nirmal Dham, Delhi, India
Nirmal Dham, Delhi, India
Nirmal Dham, Delhi, India

Dapat nating maunawaan na tayong lahat ay nakatali sa isang pangkaraniwang prinsipyo ng buhay… na tayong lahat ay may kundalini sa ating kalooban… kailangan nating igalang ang lahat ng tao, ang lahat ng sangkatauhan, anuman ang bansang kanilang pinagmulan, anumang bansa ang kanilang kinabibilangan, anumang kulay ang mayroon sila dahil silang lahat ay may kundalini. 


1. ^ Shri Mataji Nirmala Devi, ‘Meta Modern Era’ Pune: Vishwa Nirmala Dharma, 1995.