چگونه مدیتیشن کنیم
برقراری یک روال روزانه
زمانی که خودآگاهی را از طریق بیداری کندالینی دریافت کردید، لازم است این تجربه را پرورش دهید تا پایدار بماند و ژرفتر شود؛ درست همانطور که یک بذر تازهجوانهزده را با نور خورشید و آب تغذیه میکنید. مهمترین راه برای این کار، مدیتیشن منظم است. مدیتیشن بیش از آنکه یک فعالیت باشد، یک حالت است؛ اما چند گام ساده وجود دارد که میتوانیم برای ایجاد یک محیط و روال مناسب جهت ژرفتر شدن این حالت مراقبهای برداریم.
نخست، جایی را پیدا کنید که احساس راحتی کنید و مزاحمتی وجود نداشته باشد. میتوانید روی زمین یا روی صندلی بنشینید، هر طور که برایتان آسانتر است. دستهای خود را با کف دست به سمت بالا روی رانها بگذارید. آرام بگیرید، شل شوید و توجهتان را به درون معطوف کنید؛ سعی کنید ببینید در درونتان چه میگذرد. افکارتان را مشاهده کنید و بگذارید سرعت آنها کم شود. سپس آرزوی رسیدن به حالت سکوت و سرور را داشته باشید؛ حالتی که مدیتیشن میتواند به ارمغان بیاورد و در نخستین تمرین عملی مدیتیشن، هنگام تجربه خودآگاهی، اندکی از آن را لمس کردهاید. آرزو، نخستین تکنیک مدیتیشن ساهجا یوگا است و همان چیزی است که هر بار با معطوف کردن توجه به درون، شما را یک گام عمیقتر میبرد.
تکنیک دوم، زمانی که آرام شدید، این است که بهآرامی توجهتان را به ناحیه استخوان ملاج در بالای سرتان معطوف کنید. اینجا چاکرای ساهسرارا است؛ جایی که کندالینی پس از روشنسازی سامانه لیمبیک از سر خارج میشود. این قلمرو، بالاتر از روند تفکر ماست و همانجایی است که به ضمیر جمعی ناآگاه متصل میشویم. همچنین میتوانید مرکز کف دستتان را روی ناحیه ملاج قرار دهید، انگشتان را به عقب ببرید و کمی به پوست سرتان فشار آورده و حرکات دایرهای انجام دهید. این حرکت مشابه آخرین گامی است که هنگام تمرین برای دریافت خودآگاهی برداشتید و به جلب توجه به آخرین چاکرا و برقراری ارتباط کمک میکند.
اکنون به خود زمان بدهید تا حالت مراقبهای در شما شکل بگیرد. خود را مشاهده کنید؛ حرکات کندالینی، ژرفتر شدن توجه، صلح و آرامشی که همزمان با کاهش افکار برقرار میشود و حس شادی فزاینده را تجربه کنید. از آنجا که این یک فرآیند زنده است، مدیتیشن مسیر طبیعی خود را طی میکند و کندالینی جنبههای تازه و زیبایی از وجود شما را روشن میسازد. هرچند نظام لطیف چاکراها و نادیها در همه ما یکسان است، اما هر فرد تجربه و مسیر معنوی ویژه خود را دارد – این مسیر را همچون سفری برای کشف خویشتن دنبال کنید.
در پایان مدیتیشن، میتوانید دست خود را چند سانتیمتر بالای سرتان بگیرید تا ببینید آیا نسیم خنک یا گرمی را احساس میکنید. وقتی تجربه بیشتری پیدا کردید، میتوانید در طول روز نیز توجه خود را بر چاکرای ساهسرارا نگه دارید. انرژیای که کندالینی را بیدار میکند از شری ماتاجی سرچشمه میگیرد، بنابراین قرار دادن عکسی از شری ماتاجی روبهروی خود هنگام مدیتیشن به تقویت بیداری کندالینی و ژرفتر شدن مدیتیشن کمک میکند. اگر مایل باشید، میتوانید این تصویر را از طریق پیوندی که در دسترس است دانلود و چاپ کنید.
استفاده از عناصر طبیعی نیز مفید است: میتوانید شمعی را بهعنوان نماد عنصر آتش و نور در برابر عکس شری ماتاجی بگذارید. عطر بخور، نماینده عنصر زمین است. موسیقیای که متعادل و آرامشبخش باشد (بیشتر انواع موسیقی کلاسیک شرقی و غربی) میتواند به آرام شدن شما کمک کند؛ اما حتما زمانی را به سکوت و توجه درونی اختصاص دهید.
همانند هر فرآیند زنده، تجربه مراقبهای شما با تمرین ساهجا یوگا روند طبیعی خود را طی خواهد کرد. روالی که در اینجا توصیف میکنیم، چارچوبی را برای وقوع این فرآیند فراهم میکند. مدیتیشن منظم به شما کمک میکند تا کندالینی خود را تقویت، حالت مراقبهای خود را عمیق و شادی درونتان را تجربه کنید.
در حالت ایدهآل، میتوانید صبح و عصر زمانی را به مدیتیشن اختصاص دهید. پس از چند هفته باید نتایج و فواید آن را احساس کنید. قانون مشخصی در مورد مدت زمان مدیتیشن وجود ندارد – برخی تمرینکنندگان ۱۰ دقیقه مدیتیشن میکنند، برخی بیش از یک ساعت، و این مدت ممکن است هر روز تغییر کند. آنچه اهمیت دارد این است که حالت مراقبهای را تجربه کنید. بهعنوان یک روال شروع خوب، توصیه میکنیم حداقل ۱۰ تا ۱۵ دقیقه زمان بگذارید تا کندالینی بتواند نظام لطیف شما را تقویت کرده و حالت مدیتیشن در شما استقرار یابد.
میتوانید از برگه «راهنمای مدیتیشن و تعادل» برای ایجاد یک روال روزانه مدیتیشن استفاده کنید.
دریافت خودآگاهی نخستین گام یک سفر معنوی است و هر مدیتیشن، گامی در این مسیر – برای شما آرزوی موفقیت داریم در این راه کشف خویشتن.
