ਮਾਸਟਰ (ਗੁਰੂ) ਬਣਨਾ
ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣਾ
ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਤਾਜੀ ਨੇ ਸਹਿਜ ਯੋਗ ਸਿਖਾਉਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੋਰ ਯੋਗ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਉਲਟ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਿਸੇ ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਨੇੜਿਓਂ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਹਿਜ ਯੋਗ ਧਿਆਨ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਜਨਮਜਾਤ ਮਾਸਟਰ ਸਿਧਾਂਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕਰਨ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ।
ਸਾਰਾ ਸੱਚਾ ਗਿਆਨ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਡੇ ਕੇਂਦਰੀ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੂਖਮ ਵਾਈਬ੍ਰੇਟਰੀ (ਲਹਿਰੀਆਂ) ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਭਾਵਨਾ, ਜੋ ਸਵੈ-ਬੋਧ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਹੀ ਸਹਿਜ ਯੋਗ ਧਿਆਨ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੇ ਇਸ ਨਵੇਂ ਪਹਿਲੂ ਦੁਆਰਾ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਸਾਧਨ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਸੁਭਾਵਿਕ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੀ ਅਵਸਥਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਅੰਨ੍ਹੇਵਾਹ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਾਂ ਧਰਮ ਜਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਸਾਡਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਪੂਰਨ ਵਾਈਬ੍ਰੇਟਰੀ (ਲਹਿਰੀਆਂ) ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਡੇ ਸੀਮਤ ਮਨ ਦੀ ਦਵੈਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੇ ਬ੍ਰਹਮ ਅਨੁਭਵ ਸਿਰਫ਼ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੀ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸਹਿਜ ਯੋਗ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਤਰੱਕੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਜਿਹੇ ਡੂੰਘੇ ਅਨੁਭਵ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਹਰ ਪਹਿਲੂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਔਖੀ ਜਾਂ ਦੁਖਦਾਈ ਜਾਪਦੀ ਸੀ।
ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੀ ਇਹ ਅਵਸਥਾ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕਸੁਰਤਾਪੂਰਨ ਸੰਤੁਲਨ ਲਿਆਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਸਾਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵੈ-ਬੋਧ ਦੀ ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਵੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਹਿਜ ਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ, ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਵੱਡੇ ਸਮਾਜ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਸਿਧਾਂਤ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ ਬਦਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।