ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚೈತನ್ಯದ ಲಹರಿಗಳು (vibrations) ಬರುತ್ತಿವೆ, ಅವು ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿವೆ. ನೀವು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಅದಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು (expose). ಇದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡದಿರುವುದು.

ನಿಮಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಬೇಡಿ. ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಚಿಂತಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀವು ಅದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ, ಅದು ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಯಾವುದೇ ಶ್ರಮ ಅಥವಾ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನೇ ಧ್ಯಾನ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಧ್ಯಾನ ಎಂದರೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ದೇವರ ಕೃಪೆಗೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ಗುಣಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಆ ಕೃಪೆಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ಸುಧಾರಿಸಬೇಕು, ನಿಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದೊಳಗೆ ಅದು ಹೇಗೆ ನೆಲೆಸಬೇಕು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವಂತೆ ಇಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅದಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿದಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು, ಯಾವ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು ಅಥವಾ ಯಾವ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಇರಬೇಕು, ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಚಾರರಹಿತರಾಗಿ (thoughtless) ಇರಬೇಕು.

ನೀವು ವಿಚಾರರಹಿತರಾಗದಿದ್ದರೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಗಮನಿಸಿ (ಸಾಕ್ಷಿ ಭಾವದಿಂದ ನೋಡಿ), ಆದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸಿದಾಗ ಕತ್ತಲೆಯು ಹೇಗೆ ದೂರವಾಗಿ, ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗವನ್ನು ತಲುಪಿ ಇಡೀ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ರಮೇಣ ನಿಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಬುದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ (enlightened) ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ. ಆದರೆ ನೀವು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರಮ ಹಾಕಿದರೆ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮೊಳಗಿನ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಯಾಸವಿಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಧ್ಯಾನದ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ನೀವು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಡ್ಡೆ ಅಥವಾ ಸೋಮಾರಿತನ ಹೊಂದಿರಬಾರದು. ನೀವು ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು.

ಇದರ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖವೆಂದರೆ ಜನರು ತೂಕಡಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬಹುದು. ನೀವು ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರಬೇಕು (alert). ನೀವು ತೂಕಡಿಸಿದರೆ ಯಾವುದೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಇದರ ಮತ್ತೊಂದು ಬದಿಯಾಗಿದೆ. ನೀವು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಸೋಮಾರಿತನ ತೋರಿದರೆ, ಏನೂ ಸಿದ್ಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತವಾಗಿರಬೇಕು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರಾಗಿರಬೇಕು, ಯಾವುದೇ ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಯಾಸರಹಿತವಾಗಿರಬೇಕು. ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಯಾಸರಹಿತರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಧ್ಯಾನವು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ.