Kundalini
Ewolucyjna Moc Miłości
Wrodzone duchowe doświadczenie Śri Matadźi związane z przebudzeniem Kundalini oraz jej złożonym działaniem w naszym systemie subtelnym stało się fundamentem medytacji Sahadźa Jogi, którą rozpowszechniła na całym świecie. Jako absolutna mistrzyni i autorytet w tej dziedzinie, szczegółowo opisuje, w jaki sposób Kundalini wchodzi w bardzo wczesnym etapie rozwoju płodowego, jej boską naturę oraz powody, dla których ta potężna, boska siła miłości szanuje naszą wolność i nie ingeruje w naszą wolną wolę.
Tylko nasze czyste pragnienie doświadczenia absolutnej prawdy uruchamia w naszej świadomości przebudzenie tej duchowej mocy i prowadzi nas do samorealizacji.
W każdym człowieku istnieje subtelna, kobieca, archetypowa forma energii duchowej, zlokalizowana w kości krzyżowej – dużej, trójkątnej kości u podstawy kręgosłupa. Ta energia znana jest w sanskrycie jako Kundalini, co oznacza „zwinięta”, ponieważ spoczywa zwinięta w trzy i pół zwoju. Gdy Kundalini zostaje przebudzona, unosi się wzdłuż kręgosłupa i przechodzi przez nasze centra energetyczne – czakry, wychodząc przez obszar ciemiączka, czyli miękką część głowy u niemowląt. Gdy Kundalini przechodzi przez ten obszar, odczuwamy ją jako delikatny, chłodny powiew, jakby wypływała z fontanny. Co ciekawe, nazwa „fontanel” pochodzi od starofrancuskiego słowa „fontanelle”, które oznacza „małą fontannę”.
Kundalini jest odbiciem wiecznej mocy Bożej miłości – źródła całego stworzenia. Jest to uniwersalna siła, która myśli, rozumie, koordynuje, współdziała i rozwija wszystko według harmonijnego wzorca – od najmniejszych cząstek atomowych po jednokomórkowe formy życia.
Śri Matadźi wskazała, że chociaż wiedza o Kundalini była utrzymywana w tajemnicy w niektórych tradycjach jogi, takich jak Natha Panthis, istnieje wiele odniesień do Kundalini w licznych starożytnych kulturach i tradycjach. Obejmują one m.in. odniesienia do trójkątnej kości u końca kręgosłupa, w której przebywa Kundalini, zwanej „Os Sacrum”, co oznacza „święta kość” i stanowi bezpośrednie tłumaczenie ze starszego greckiego „Hieron osteon”. Istnieją także odniesienia w kulturze starożytnego Egiptu, gdzie kość ta była uważana za świętą dla Ozyrysa, boga zmartwychwstania i rolnictwa. Wzmiankę o tej świętej kości znajdujemy również w Biblii (Psalm 34:20): „On strzeże wszystkich jego kości, żadna z nich nie jest złamana”. Kaduceusz, który stał się symbolem alchemii i farmacji w średniowiecznej Europie, przedstawia dwa węże owijające się siedmiokrotnie wokół laski. Wiele starożytnych dzieł sztuki ukazuje formę trzech i pół zwoju Kundalini. Wszystko to wskazuje, że na przestrzeni dziejów ludzie byli nieświadomie prowadzeni przez tę subtelną moc.
Śri Matadźi wyjaśniła wiele błędnych przekonań, jakoby przebudzenie Kundalini było niebezpieczne lub szkodliwe. Przedstawiła jasną analogię, ukazując Kundalini jako naszą wrodzoną duchową Matkę, która towarzyszy nam w podróży życia przez wiele wcieleń i cierpliwie czeka, aż zapragnniemy samorealizacji. W żadnym naturalnym gatunku na Ziemi matka nie krzywdzi własnego dziecka. To właśnie matka chroni, pielęgnuje i wspiera dziecko, aby mogło osiągnąć pełnię swojego ewolucyjnego potencjału.
„Bezkształtna, a jednak pełna, istniejąca przed niebem i ziemią. Cicha i nieograniczona, samotna i niezmienna. Przenika wszystko, a jednak nie ustaje. Jest Matką wszystkiego pod niebem. Nie znam jej imienia, więc nazywam ją Tao.”
Lao Tzu – Tao Te King
To mistyczne doświadczenie Kundalini zostało opisane przez wielu indyjskich świętych, m.in. Adi Śankaraczarja (700 r. n.e.), Kabir (1400 r. n.e.) i Dźńaneśwar (1200 r. n.e.).
Energia Kundalini jest zazwyczaj uśpiona. Celem samorealizacji jest jej przebudzenie, aby jej właściwości mogły się zamanifestować. Może ona zostać przebudzona poprzez moc naszego czystego pragnienia – pragnienia poznania naszego prawdziwego Ja, naszego Ducha. Nasze prawdziwe Ja jest często przesłonięte przez nasze myśli i emocje, lecz gdy Kundalini się wznosi, spontanicznie wprowadza nas w stan medytacji, pozwalając naszemu czystemu Duchowi zamanifestować się w naszej cichej uwadze. Dzięki temu możemy zdystansować się od myśli i emocji, aby doświadczyć czystej radości i pokoju, które odwiecznie istnieją w każdym z nas.
„Odwracając się od materializmu... wkroczyłem w niebo umysłu i otworzyłem dziesiątą bramę. Czakry zwiniętej energii Kundalini zostały otwarte i spotkałem mojego Najwyższego Pana Króla bez lęku.”
Święty Kabir
Działanie Kundalini można odczuć w systemie subtelnym, który na poziomie fizycznym odpowiada ośrodkowemu układowi nerwowemu. Gdy Kundalini się wznosi, przechodzi przez czakry odpowiadające głównym splotom nerwowym wzdłuż kręgosłupa. Śri Matadźi wyjaśniła, że naszą Kundalini można porównać do liny złożonej z milionów włókien. Gdy po raz pierwszy otrzymujemy samorealizację, tylko jedno lub dwa włókna przechodzą przez czakry i docierają do Sahasrary na czubku głowy. Dzięki codziennej medytacji coraz więcej włókien Kundalini się wznosi, wzmacniając nasze połączenie z doświadczeniem medytacji, które pogłębia się i staje się coraz bardziej głębokie oraz błogie.