Od najmłodszych lat aktywnie uczestniczyła w walce o wolność Indii. Później, nawet prowadząc intensywne życie jako żona wybitnego indyjskiego dyplomaty i wychowując dwie córki, nie przestawała z troską interesować się otaczającym ją światem. W 1961 roku Śri Matadźi założyła „Youth Society for Films”, aby wspierać rozwój wartości narodowych, społecznych i moralnych wśród młodzieży. Była również członkiem Rady Cenzury Filmowej w Mumbaju.

Jako założycielka medytacji Sahadźa Joga, podróżując po całym świecie, spotykała ludzi z różnych krajów, kultur i środowisk, nawiązując z nimi relacje pełne autentycznego zainteresowania i szczerości. Dostrzegła, że wszystkie problemy ludzkości wynikają z nieznajomości własnego, wewnętrznego potencjału duchowego, który można łatwo urzeczywistnić poprzez samorealizację. Wewnętrzna przemiana — będąca kluczem do transformacji społecznej — stała się fundamentem wszystkich globalnych organizacji pozarządowych zapoczątkowanych przez Śri Matadźi.

Założyła organizacje charytatywne, takie jak Vishwa Nirmala Prem Ashram dla potrzebujących kobiet i osieroconych dzieci, tworzyła międzynarodowe szkoły promujące oświeconą edukację, powołała do życia ośrodki zdrowia holistycznego, a także międzynarodową akademię promującą muzykę klasyczną i sztuki piękne. Wszystkie te inicjatywy stanowiły naturalne uzupełnienie jej globalnej działalności na rzecz duchowej transformacji.

XXI wiek stawia przed nami złożone wyzwania, a odpowiedzi na nie będą kształtować normy przyszłego społeczeństwa. Ludzie na całym świecie poszukują rozwiązań problemów takich jak globalne pandemie, zmiany klimatyczne, trudności społeczno-ekonomiczne, konflikty kulturowe czy fanatyzm religijny — a wszystkie one wpływają na ślad, jaki ludzkość pozostawi na Ziemi.

Wiele współczesnych problemów społecznych i ekonomicznych wynika z chciwości i materializmu. Śri Matadźi podkreślała, że materializm jest niewłaściwym podejściem do materii, która sama w sobie ma swój cel — przynosić nam radość. Na przykład, gdy widzimy piękne dzieło sztuki, możemy je podziwiać, nie odczuwając potrzeby jego posiadania. Podobnie, gdy obdarowujemy kogoś prezentem jako wyraz miłości, korzystamy z materii we właściwy sposób, doświadczając prawdziwej satysfakcji, wykraczającej poza przemijającą przyjemność posiadania.

Kiedy trzeci ośrodek subtelny — czakra Nabhi — zostaje oświecony po samorealizacji poprzez przebudzenie Kundalini, odczuwamy głębokie spełnienie i uwalniamy się od tendencji do chciwości i przywiązania. Zaczynamy dostrzegać duchową wartość materii jako pozytywną energię emanującą z przedmiotów wykonanych z naturalnych materiałów, a także z pięknego rękodzieła czy malarstwa. Śri Matadźi określała to jako duchowy wymiar materii, możliwy do odczucia po samorealizacji.

Co ciekawe, oświecenie drugiego ośrodka — czakry Swadhiszthana — w naszym subtelnym systemie wzmacnia naszą kreatywność, pozwalając nie tylko doceniać twórczość innych, lecz także odkrywać własny, wrodzony potencjał twórczy. Wielu praktykujących medytację Sahadźa Joga doświadcza zdumiewającego rozwoju swoich talentów, które pojawiają się spontanicznie jako czysta inspiracja i intuicja.

Śri Matadźi przewidywała, że te piękne, subtelne cechy przejawią się nie tylko w jednostkach, lecz także jako siła zbiorowa, zdolna przemienić społeczeństwo i skierować ludzkość z drogi samozniszczenia ku zrównoważonemu życiu na Ziemi.

Współczucie i troska Śri Matadźi o ludzkość były źródłem wszystkich jej działań. Nigdy nie nazywała tego, co robiła, „pracą” — było to dla niej raczej dzieło miłości, które przynosiło jej głęboką radość.