Życie publiczne
Niosąc to na cały świat
Gdy jej dzieci dorosły i się usamodzielniły, Nirmala Srivastava mogła poświęcić więcej uwagi i czasu działalności publicznej. Podczas gdy jej mąż kierował Międzynarodową Organizacją Morską ONZ w Londynie, rozpoczęła swoją duchową pracę z niewielką grupą osób. Zaczęła także podróżować po kraju, wygłaszając wykłady oraz przekazując doświadczenie samorealizacji. Wkrótce zaczęto nazywać ją honorowym tytułem Śri Matadźi, co oznacza „Czcigodna Matka”, gdy ludzie dostrzegli jej niezwykłe duchowe i matczyne cechy.
Nigdy nie pobierała opłat ani za wykłady, ani za samorealizację, podkreślając, że przebudzenie duchowej energii, obecnej w każdym człowieku, jest naszym przyrodzonym prawem i nie może być przedmiotem zapłaty. Metoda medytacji poprzez samorealizację, rozwinięta przez Śri Matadźi, została nazwana Sahadźa Jogą. Początkowo koncentrując swoją działalność w Wielkiej Brytanii, docierała ze swoim przesłaniem zarówno do mieszkańców małych miejscowości, jak i wielkich miast. Podróżowała po kraju, udzielając wywiadów radiowych i telewizyjnych, prowadząc wykłady w salach publicznych, a także poświęcając wiele czasu na indywidualne spotkania z uczestnikami, cierpliwie słuchając ich historii i problemów oraz udzielając im wskazówek.
Ten sposób działania kontynuowała w latach 80., kiedy rozpoczęła podróże po Europie, Australii i Ameryce Północnej. Nauczała Sahadźa Jogi bezpłatnie wszystkich zainteresowanych, a także brała udział w żywych dyskusjach oraz sesjach pytań i odpowiedzi dotyczących roli duchowości we współczesnym świecie.
W latach 90. jej działalność rozszerzyła się na Amerykę Południową, Europę Wschodnią, Azję oraz region Pacyfiku.
Otrzymała liczne wyróżnienia i doktoraty honorowe od instytucji z całego świata. W 1995 roku przemawiała na Czwartej Światowej Konferencji Kobiet w Pekinie, a także wygłaszała przemówienia na temat pokoju na świecie w Organizacji Narodów Zjednoczonych.
W 1997 roku Claes Nobel wyraził swój podziw dla Śri Matadźi i Sahadźa Jogi, określając ją jako „punkt odniesienia w rozróżnianiu dobra od zła” oraz „źródło nadziei dla ludzkości”.