Medytacja Sahadźa Joga
Siła wewnętrznej ciszy
Medytacja to słowo, które definiowano i interpretowano na niezliczone sposoby – od głębokiej refleksji nad jakimś tematem po ciche siedzenie z zamkniętymi oczami i skupioną uwagą.
Medytacja w Sahadźa Jodze opiera się na samorealizacji, w której Kundalini (subtelna energia wewnętrzna) praktykującego zostaje przebudzona, co prowadzi do stanu znanego jako Nirwićar Samadhi (świadomość bez myśli). W tym stanie umysł całkowicie uwalnia się od wzburzonych fal myśli i emocji, uspokajając się niczym spokojne jezioro, pozostając w pełni świadomym[1a] błogiej wewnętrznej radości Atmy (wiecznego, wszechobecnego Ducha).
W miarę jak kolejne pasma Kundalini wznoszą się przez kręgosłup i oświecają czakry (centra energetyczne) i nadi (kanały energetyczne), praktykujący z łatwością uświadamia sobie wewnętrzny stan swojego subtelnego systemu i odczuwa chłodny powiew otulający całe ciało, szczególnie w okolicy ciemiączka głowy i na dłoniach. Po zaledwie kilku tygodniach praktyki można nie tylko opanować świadomość własnego subtelnego systemu, ale także rozwinąć wystarczającą wrażliwość, aby wyczuwać energie otoczenia, a nawet stan subtelnego systemu osób w pobliżu.
Praktyka medytacji w Sahadźa Jodze jest prosta i można ją wykonywać w domu lub w biurze, samodzielnie lub z innymi. Shri Mataji podkreślała, że izolowanie się od społeczeństwa w celu osiągnięcia duchowego oświecenia jest niepotrzebne. Podstawą tej techniki jest przebudzenie tej energii, która istnieje w każdym, i koncentruje się na indywidualnym wyborze jej podjęcia i praktykowania. Jest to doświadczenie medytacji bez wysiłku, a nie jakiekolwiek ćwiczenie uważności czy koncentracji.
Badania medyczne przeprowadzone w Australii i Indiach wykazały, że mechanizmy uzdrawiania organizmu aktywują się, gdy medytujemy w stanie świadomości bez myśli, ale nie wtedy, gdy stosujemy jedynie metody relaksacyjne, takie jak głębokie oddychanie lub wizualizacja.
Metody relaksacyjne są skuteczne w zmniejszaniu stresu, ale nie wykazały wymiernych rezultatów medycznych, w przeciwieństwie do medytacji Sahadźa Jogi.[1b]
Unikalną cechą medytacji Sahadźa Jogi jest to, że nie oferuje ona jednej, narzuconej drogi do duchowości. Nie ma w niej ograniczeń dietetycznych ani zobowiązań religijnych. Każdy praktykujący ma możliwość wyboru własnej ścieżki, tempa postępu i celów duchowych. Nikt nie jest zmuszany do podążania jakąkolwiek ścieżką, nie ma ustalonego punktu wejścia, a każda samodzielnie wybrana droga jest w pełni elastyczna – to żywy proces, który można dostosować do konkretnych potrzeb lub okoliczności. [2]
Na całym świecie powstały centra medytacyjne Sahadźa Jogi, w których ta technika (wprowadzona przez Shri Mataji) jest nauczana bezpłatnie.
1a. ^ 1b. ^ Dr Ramesh Manocha, „Czy medytacja ma określony wpływ?: Systematyczna eksperymentalna ocena definicji zorientowanej na ciszę umysłu” (University of NSW, Australia 2008); e-book: „Silence Your Mind” wydany przez: Hachette Australia 2013; Badania nad medytacją – naukowe badanie medytacji
2. ^ Nigel T. Powell, „Medytacja Sahaja Yoga”, Londyn: Corvalis Publishing 2005.