Wbrew tradycji i powszechnie panującym przekonaniom, przodkowie Śri Matadźi przeszli na chrześcijaństwo, widząc, jak okrutnie traktowano wówczas indyjskie wdowy, zwłaszcza te, które były jeszcze dziećmi.

Jej brat, H.P. Salve, opisał we wspomnieniach swoją babcię – która sama została wdową w młodym wieku – jako „wybitną postać, pełną odwagi i siły przekonań w walce z niesprawiedliwością; osobę, która łączyła w sobie niezwykłe męstwo z matczyną miłością i życzliwością wobec własnych dzieci. Podkreślam to, gdyż wszystkie te cechy przejęły jej dzieci i wnuki, a zwłaszcza Śri Matadźi”.

Rodzice Śri Matadźi również poświęcili swoje życie walce o sprawiedliwość i równość. Wspierali Mahatmę Gandhiego w dążeniu do niepodległości Indii, a w ich domu panowała zasada, że nikomu nie wolno płakać, gdy któryś z członków rodziny zostawał aresztowany i uwięziony. Po odzyskaniu niepodległości Jej ojciec oraz wielu spośród Jej rodzeństwa podjęło służbę w nowo powołanym rządzie.

Mąż Śri Matadźi, sir C.P. Śrivastava, również prowadził wzorowe życie, oddane najwyższym standardom służby publicznej. Jest autorem m.in. biografii pt. „Lal Bahadur Shastri: Życie w prawdzie w polityce”^[1] oraz książki „Korupcja: wewnętrzny wróg Indii”^[2].