Ratusz świata
Gdzie spotykają się serca
Położony w sercu Londynu, w dzielnicy City of Westminster, Caxton Hall powstał w połowie XIX wieku. Jego patronem jest William Caxton, założyciel pierwszej drukarni w Anglii, której powstanie zrewolucjonizowało dostęp do wiedzy. Budynek od lat słynie jako przestrzeń wymiany i rozwoju śmiałych, nowatorskich idei.
Pierwotnie Caxton Hall był budynkiem administracji publicznej – ratuszem. Z biegiem lat pełnił jednak podwójną rolę. Obok ceremonii cywilnych i ślubów znanych osób odbywały się tu również burzliwe spotkania, wiece, składanie petycji oraz wezwania do reform społecznych i politycznego zaangażowania. To właśnie spod drzwi Caxton Hall wiele wielkich idei i ruchów XX wieku wyszło na arenę międzynarodową. Głosy ruchu sufrażystek, socjalizmu oraz pierwszej konferencji panafrykańskiej, poświęconej następstwom niewolnictwa, to tylko niektóre przykłady wydarzeń, które miały tu miejsce.
Tym bardziej znamienne jest, że to właśnie tę salę wybrała Śri Matadźi Nirmala Dewi, gdy w 1977 roku zdecydowała się wyjść ze swoim przesłaniem do szerokiej publiczności. W latach 1977–1983 niemal sto razy występowała tutaj, zaznaczając wyraźny zwrot ku otwartości i dostępności dla wszystkich. Jej słowa były skierowane do każdego. Zaproszenie było otwarte. Wstęp – wolny.
Latem 1913 roku serię niezwykle udanych wykładów wygłosił tu wielki bengalski poeta i laureat Nagrody Nobla, Rabindranath Tagore. Nosiły one tytuły takie jak: „Relacja jednostki z wszechświatem”, „Świadomość duszy”, „Urzeczywistnienie w miłości” czy „Problem Jaźni”. Były to tematy, do których Śri Matadźi bezpośrednio nawiązywała około siedemdziesiąt lat później. Podobnie jak jej poprzednik, pragnęła przekazać zachodniej publiczności starożytną wiedzę Wschodu i zaprosić ją w podróż w głąb samej siebie.
„W nas istnieje to miejsce, gdzie przestrzeń i czas przestają panować, a więzi ewolucji jednoczą się w jedności.”
Rabindranath Tagore
Jednak w przypadku Śri Matadźi celem jej wykładów nie było jedynie zgłębianie idei, lecz jej rzeczywiste urzeczywistnienie. Każde spotkanie niosło ze sobą coś więcej. Pod koniec wieczoru zawsze oferowała słuchaczom doświadczenie Samorealizacji. Prowadząc ich w ciszy głębokiej medytacji, dawała im możliwość odczucia własnej wewnętrznej głębi. „Urzeczywistnienie Brahmy” Tagore’a stało się u Śri Matadźi „Doświadczeniem Prawdziwej Jaźni”.
Po raz kolejny zatem, ze schodów Caxton Hall, rozpoczął się ruch o charakterze rewolucyjnym. Został uczyniony fundamentalny krok w zdolności człowieka do duchowego wznoszenia się, a wielu doświadczyło głębokiej wewnętrznej przemiany oraz zmiany spojrzenia na świat.
Przez sześć lat Śri Matadźi przemawiała w Caxton Hall do ludzi ze wszystkich środowisk. Znajdowała czas na ich pytania i troski. Podejmowała te najważniejsze kwestie: „Dlaczego tu jesteśmy?”, „Jaki jest cel naszego życia?”, „Dlaczego Bóg nas stworzył?”, a nawet: „Czy Bóg istnieje?”. Na zakończenie każdy był zapraszany, aby połączyć się ze swoją prawdziwą Jaźnią.
W ten sposób rozpoczęła się prawdziwa publiczna misja Śri Matadźi na Zachodzie. Tutaj, w Caxton Hall, wszyscy byli mile widziani, a to, co najcenniejsze, było ofiarowywane bezpłatnie. Wielu z tych, którzy otrzymali Samorealizację, pozostało u jej boku i wspierało ją w docieraniu do jak największej liczby ludzi poszukujących prawdy.
W 1980 roku Śri Matadźi powiedziała: „Poszukiwanie prawdy trwa i otworzyło się wiele sklepów – ludzi obiecujących prawdę. To nie jest sklep. To jest świątynia, a świątynia na rynku ma niewielką wartość. Jeśli trzeba wspiąć się na siedem gór, by dotrzeć do świątyni, ma ona znacznie większą wartość, lecz tylko nieliczni docierają tam żywi. Dlatego świątynia musiała zejść do Londynu, do Caxton Hall, aby przemówić do ludzi”.
Śri Matadźi witała i obejmowała wszystkich swoim darem Samorealizacji.
Jak powiedział Tagore: „Najwyższą funkcją miłości jest przyjąć wszelkie ograniczenia i je przekroczyć”. Miłość Śri Matadźi oraz dar jej miłości przekraczają wszelkie przeszkody, aby oświecić serce człowieka i świat.
