Dom i ognisko domowe
Gdzie cały świat jest rodziną
Młodszy brat Śri Matadźi, Hemant Prasad Rao („H.P.”) Salve, często gościł u Niej, przygotowując się do egzaminów z księgowości. Pan Salve wspominał troskę i uwagę, jaką siostra mu wtedy poświęcała – nie kładła się spać do późna, by przygotować mu zwyczajową filiżankę herbaty o północy. Najpierw kładła spać swoje córki, a potem „…po masowaniu mojej głowy przez około godzinę, szła przygotować filiżankę gorącej herbaty i mi ją podawała”.[1]
Po egzaminach Śri Matadźi zabierała brata na koncerty wybitnych muzyków. Pełniła funkcję wiceprezes Sur Singar Samsad – organizacji kulturalnej promującej występy muzyczne (obecnie można ją znaleźć na Facebooku) – oraz była członkinią Music Club of Bombay i często otrzymywała zaproszenia na rozmaite koncerty. Pan Salve wspominał, jak wielkim przywilejem była możliwość słuchania tak wspaniałych artystów jak Bismillah Khan, Amir Khan, Bhinsen Joshi, Śivkumar Sharma czy Vilayat Khan. Wiele lat później wybitni muzycy, tacy jak Amjad Ali Khan, Hariprasad Chaurasia czy Debu Chaudhari, grali dla Śri Matadźi osobiście.
W 1961 roku Śri Matadźi założyła „Młodzieżowe Towarzystwo Filmowe” (Youth Society for Films), aby krzewić wśród młodych ludzi wartości narodowe, społeczne i moralne. Była także członkinią komisji cenzury filmowej (Film Censor Board) w Mumbaju.
„... Śri Matadźi rozpoczęła budowę domu w Lucknow” – wspominał H.P. Salve. Gdy podróżowała do Jabalpur, by kupić marmur w dużych ilościach, często jej towarzyszył. Zauważył wtedy Jej praktyczny zmysł w pozyskiwaniu u źródła wysokiej jakości, estetycznych materiałów w doskonałej cenie. Umiejętność ta przydawała się Jej przez lata, gdy nadzorowała budowę i renowację wielu domów. Odnawianie podupadłych nieruchomości stało się charakterystycznym elementem późniejszego życia Śri Matadźi – podobnie jak Jej zdolność przyjmowania pod swój dach osób skrzywdzonych przez los i pomagania im w odzyskaniu równowagi i zdrowia.
Pan Salve napisał w swoich wspomnieniach: „Po zamówieniu marmuru pojechaliśmy odwiedzić naszą kuzynkę. Jej córka była studentką profesora w lokalnym Robertson College, który prowadził wykłady duchowe. Wiedząc o duchowych zainteresowaniach Śri Matadźi, kuzynka zaaranżowała spotkanie z tym profesorem. Gdy tylko ujrzał on Nirmalę, podbiegł do Niej z rozłożonymi ramionami, wołając: «O Matko! Tak długo czekałem na spotkanie z Tobą! Dziś moje marzenie się spełniło». Mówiąc to, padł do stóp Śri Matadźi. Byłem tego naocznym świadkiem, podobnie jak moja kuzynka i jej córka”.
Było to w 1961 roku, zanim Śri Matadźi rozpoczęła swoją publiczną działalność duchową. Jako kochająca i oddana żona oraz matka, czekała, aż Jej dwie córki dorosną i wyjdą za mąż.
Konfucjusz