Ang walang pag-iisip na kamalayan ay ang unang magandang estado na kailangan mong makamit. Ito ay magbibigay sa iyo ng kapayapaan at saksing estado upang tamasahin ang drama ng buhay, upang tamasahin ang iba't ibang uri ng mga tao habang ikaw ay lumalaki sa iyong sarili.

Tinatamasa mo ang anumang nilikhang maganda. Hindi mo ito iniisip. Hindi ka nagre-react. Ang reaksyon ay may saya. Anong kagandahan ito. Hindi mo iniisip kung sino ang gumawa nito, magkano ang magagastos nito – wala. Nagiging walang iniisip ka. At ang walang pag-iisip na kamalayan ay walang iba kundi ang isang pagbuhos ng kagalakan - kagalakan na hindi kaligayahan o kalungkutan, ngunit isahan.

Hindi mo ito mailarawan sa mga salita, ngunit talagang mararamdaman mo ito sa iyong sarili, ang kagalakan ng pagiging Sarili. Kapag hindi ka nag-iisip, makikita at mararamdaman mo ang katotohanan.